Ang mga armas ay nagpaprotekta sa kasinungalingan. Ang talino ay ginagamit ang mga ito laban dito. Lahat ng ebidensya ay tumuturo sa isang malinaw na konklusyon. Ang mga huwad na konseho na bumuo ng Bibliya gaya ng ating pagkakakilala rito ay mga salaming putik: sumasalamin sa kapangyarihang imperyal ngunit hindi sa katotohanang kailanman ay hindi tinanggap. BAC 6 86 27[427] , 0066
│ Filipino │ #QVEJSMA
At siya ay nakaupo sa kanan ng Diyos Ama upang humatol. (Wika ng video: Mga Espanyol) https://youtu.be/LSbzkWlVRNQ
,
Día 65
Dumating na ang Anticristo: Ang Diablo ay nagpapanggap na si Cristo, itinuturo ko sa inyo kung paano siya makikilala. Wag ka na magpaloko (Wika ng video: Mga Espanyol) https://youtu.be/mBKDQ71NH-s
"Lahat ng daan ay patungo sa Roma (sa kanilang interes)… Ngunit huwag kang padala sa itsura, Moises. Hindi ito ang nakikita mo… maaari kang magtiwala na pinanatili ng Roma ang lahat ng iyong mensahe eksakto gaya ng iyong sinabi, dahil ang kanilang mga daan ay tulad ng iyong daan.
Sinabi ni Moises: ‘Hindi ka tatangkilik sa anumang larawan ng kahit ano upang sumamba sa aking Diyos… wala kang ibang diyos, ni ibang tagapagligtas na dapat mong sumamba…’
Ang pinuno ng taong krus ay nagpatunay: ‘Hindi namin sinusamba ang krus; ginagalang lamang namin ito.’
Sinabi ng ibang mga pinuno: 'Hindi namin itinuturing ang lalaking iyon bilang Diyos na Manlilikha; tinatanggap lamang namin siya bilang aming Panginoon at tanging Tagapagligtas.'
Dagdag pa ng pinuno ng taong pader: ‘Hindi namin sinusamba ang pader; ginagalang lamang namin ito.’
Sumagot ang pinuno ng taong kubo: ‘Hindi namin sinusamba ang kubo; isa lamang itong direksyon.’
‘Gaano ito kasimple… ako ang magiging pinuno ng taong inukit na mga hayop,’ naisip ni Aaron. ‘Ito rin ay para sa akin. Sumasamba lamang ako sa Diyos; ang gintong guyaing baka ay ang aking paraan upang gawin ito.’
Pagkatapos ay lahat sila, na nag-isip nang magkakaisa, ay nagsabi: ‘Lahat ng daan ay patungo sa Diyos. Iba-iba lamang ang mga paraan upang galangin ang iisang Diyos, Moises. Halika, Moises. Sumali ka sa aming mga pagpupulong ng pagkakaisa.’
Wala dito ang nakikita mo, Moises. Hindi siya si Zeus, at ang ginagawa namin ay hindi sumamba sa mga bagay o tao. Nasa iyong panig kami, sumasamba lamang sa iisang Diyos na iyong ginagalang.
Sumali si Zeus: ‘Ako rin ay naglilingkod sa iisang Diyos na iyon, Moises. Kaya’t pinagtitibay ko ang Kanyang batas. Kahit na makita mo akong tanggihan ang Kanyang batas na mata sa mata, hindi ako rebelde sa Kanya, nagmumukha lamang. Hindi ito ang nakikita mo… maaari kang magtiwala na pinanatili ng Roma ang lahat ng iyong mensahe eksakto gaya ng iyong sinabi, dahil ang kanilang mga daan ay tulad ng iyong daan… kaya patuloy nilang ginagalang ang aking imahe.’
2 Corinto 11:4 Sapagkat kung may dumarating at nagangaral ng ibang Jesus na hindi namin ipinangaral… ‘Ang tunay na Hesus ay may maikling buhok!! 1 Corinto 11:14 Hindi ba’t ang kalikasan na mismo ang nagtuturo sa inyo na kung ang isang lalaki ay may mahabang buhok, ito ay ‘kahihiyan’ sa kanya?’
Galacia 1:9 Tulad ng sinabi namin noon, ngayon ay muli kong sinasabi: Kung may sinumang nangangaral sa inyo ng ‘ibang ebanghelyo’ kaysa sa tinanggap ninyo, ‘sumpain siya’ (Tapat sa tunay na ebanghelyo, isinumpa ni Pablo ang kanyang mga kaaway!) ‘Ang mga Romano ay ang mga sinumpa!’
Turo ni Cleobulus ng Lindos: ‘Gawin ang mabuti sa iyong mga kaibigan at kaaway…’
Turo ni Hesus? Mateo 5:44 …gawin ang mabuti sa mga napopoot sa inyo, at ipanalangin ang mga sa inyo’y nagsasamantala at umuusig…
Sabi ni Zeus: ‘…Hindi na nila sinasamba ang aking larawan, kundi ang kanya. Hayaan niyo akong mag-isa—ang kanyang larawan ay nagkataon lamang na kahawig ng sa akin dahil sa ilang kakaibang dahilan. Ang aking mga tagasunod ay pinayagang kumain ng baboy, at ang kanya… rin. Kaya malinaw, hindi iyon ang aking larawan.’
Ang larawan sa kaliwa: Ang estatwa ni Zeus sa Vatican. Naniniwala ka pa rin ba na ang larawan sa kanan ay ang mukha ni Hesus sa Banal na Sudaryo ng Turin?
Baruc 6:25 ‘Dahil sa katunayan ay wala silang mga paa, kailangan silang dalhin sa balikat, na inilalantad ang kanilang kahihiyan sa mga tao. At ang mga sumasamba sa kanila ay napupuno ng kahihiyan kapag nakikita nilang kung bumagsak ang isang idolo, kailangan nilang itayo ito. 26 Kung iiwan nila itong nakatayo, hindi ito makakakilos nang mag-isa, at kung ito ay nakahilig, hindi ito makakapagtuwid. Ang pagdadala sa kanila ng mga handog ay tulad ng pagdadala ng mga handog sa mga patay.’
Ang imperyo na hindi gumalang sa pagbabawal ng pagsamba sa idolo ay hindi rin gumalang sa tunay na ebanghelyo o sa mga mensahe ng mga propeta. Kaya naman nagpeke ito. Kaya naman sinasabi ngayon ng Bibliya: ‘Ibigin ang inyong mga kaaway,’ sapagkat ang mga bulaang propeta ay ayaw na usigin.
Pag-uusap sa yungib ng mga magnanakaw
Sa yungib ng mga magnanakaw, kung saan itinatago sila ng dilim mula sa anumang saksi, nagpaplano ang mga magnanakaw ng mga estratehiya para magnakaw:
— ‘Lagay natin sa takot ang mga tao. Kung hindi sila tapat na tagasunod, sasabihin natin sa kanila na pupunta sila sa impyerno.’
— ‘Paano natin sila papaniwalaan na dapat silang sumali sa atin?’
— ‘Ituro natin sa kanila na mula pagkasilang, may depekto na sila na tinatawag na ‘orihinal na kasalanan,’ at kailangan nilang mabasa ng ating tubig upang maging ‘malinis.'
— ‘At ipakita rin natin ang isang daan na magpapailalim sa ating kontrol sa kanilang katawan: ibaba ang ulo sa harap ng ating mga libro, pagkatapos ay sa harap ng ating mga larawan… Kapag ginawa nila ito, sila ay nakalagay na sa ating kalooban.’
— ‘At sa ganitong paraan, maghahari tayo at magkakaroon ng mga pribilehiyo.’
— ‘Gagamitin natin ang ating kapangyarihan upang pigilan ang anumang karampatang parusa; kaya ang ating mga krimen ay hindi kailanman mapaparusahan, habang kumukuha tayo ng pera mula sa mga sumusunod sa atin. Ang ‘intelektuwal na gawaing ito’ ay may presyo… at kailangang bayaran nila ito.’
"Sa Marcos 3:29 ay may babala tungkol sa 'kasalanan laban sa Espiritu Santo' na sinasabing hindi mapapatawad. Ngunit ipinapakita ng kasaysayan at mga gawain ng Roma ang isang nakakabahalang moral na pagbaligtad: ayon sa kanilang doktrina, ang tunay na hindi mapapatawad na kasalanan ay hindi ang karahasan o kawalang-katarungan, kundi ang pagkuwestiyon sa kredibilidad ng Bibliyang sila mismo ang humubog at binago. Samantala, ang mabibigat na krimen tulad ng pagpatay sa mga inosente ay hindi pinansin o pinagtakpan ng parehong kapangyarihang nag-angkin ng pagiging walang pagkakamali. Sinusuri ng post na ito kung paano binuo ang 'natatanging kasalanang ito' at paano ito ginamit ng institusyon upang protektahan ang kapangyarihan nito at bigyang-katwiran ang mga makasaysayang kawalang-katarungan.
Sa mga layuning salungat kay Kristo ay naroon ang Anti-Kristo. Kung babasahin mo ang Isaias 11, makikita mo ang misyon ni Kristo sa Kanyang ikalawang buhay, at ito ay hindi upang paboran ang lahat kundi tanging ang matuwid lamang. Ngunit ang Anti-Kristo ay mapag-angkop (inclusive); sa kabila ng pagiging di-matuwid, gusto niyang sumakay sa arka ni Noe; sa kabila ng pagiging di-matuwid, gusto niyang lumabas ng Sodoma kasama ni Lot... Mapalad ang mga hindi nasasaktan ng mga salitang ito. Ang hindi nasasaktan ng mensaheng ito, iyon ang matuwid, pagbati sa kanya: Ang Kristiyanismo ay nilikha ng mga Romano, tanging isang kaisipang kaibigan ng pag-iisa (celibacy), na angkop sa mga pinunong Griyego at Romano, mga kaaway ng mga sinaunang Hudyo, ang makakapag-isip ng mensaheng tulad ng nagsasabing: 'Sila ang mga hindi nagpakarumi sa mga babae, sapagkat sila'y nanatiling birhen. Sila'y sumusunod sa Kordero saan man Siya magpunta. Sila'y binili mula sa sangkatauhan, bilang mga unang bunga para sa Diyos at sa Kordero' sa Apocalipsis 14:4, o isang mensaheng katulad nito: 'Sapagkat sa pagkabuhay na muli, hindi na sila mag-aasawa ni papag-aasawahin, kundi sila'y magiging tulad ng mga anghel ng Diyos sa langit,' sa Mateo 22:30. Ang parehong mensahe ay tila nagmula sa isang paring Romano Katoliko, at hindi mula sa isang propeta ng Diyos na naghahangad ng pagpapalang ito para sa kanyang sarili: Ang nakasumpong ng asawa ay nakasumpong ng mabuti, at nagtamo ng biyaya mula sa Panginoon (Kawikaan 18:22), Levitico 21:14 Ang babaing balo, o hiwalay sa asawa, o dinungisan, o patutot, ay huwag niyang kukunin; kundi isang dalaga mula sa kaniyang sariling bayan ang kukunin niyang asawa.
Hindi ako Kristiyano; ako ay isang henoteista. Naniniwala ako sa isang Kataas-taasang Diyos na nakahihigit sa lahat, at naniniwala ako na may ilang mga nilikhang diyos na umiiral — ang ilan ay tapat, ang iba ay mapanlinlang. Ako ay nananalangin lamang sa Kataas-taasang Diyos.
Ngunit mula pagkabata ay naindoktrina ako sa Romano-Kristiyanismo, kaya't sa loob ng maraming taon ay naniwala ako sa mga aral nito. Inilapat ko ang mga ideyang iyon kahit pa sinasabi ng aking bait at katwiran na taliwas ito.
Halimbawa — kung maari kong sabihin — iniharap ko ang kabilang pisngi sa isang babae na una na akong sinampal. Isang babae na sa simula ay kumilos na parang kaibigan, ngunit pagkatapos ay nagsimulang tratuhin ako na parang kaaway, kahit walang dahilan — may kakaiba at magulong asal.
Sa ilalim ng impluwensiya ng Bibliya, naniwala ako na marahil ay dahil sa isang mahika kaya siya kumilos bilang kaaway, at ang kailangan niya ay panalangin upang bumalik sa pagiging kaibigan na minsan niyang ipinakita (o kunwaring ipinakita).
Ngunit sa huli, lalong lumala ang lahat. Nang nagkaroon ako ng pagkakataong magsaliksik nang mas malalim, natuklasan ko ang kasinungalingan at nakaramdam ako ng pagtataksil sa aking pananampalataya.
Nauunawaan ko na maraming aral na iyon ay hindi nagmula sa tunay na mensahe ng katarungan, kundi mula sa Romanong Helenismo na nakapasok sa mga Banal na Kasulatan.
At nakumpirma kong ako ay nalinlang.
Dahil dito, ngayon ay kinokondena ko ang Roma at ang panlilinlang nito. Hindi ako lumalaban sa Diyos, kundi sa mga paninirang-puring sumira sa Kaniyang mensahe.
Sinasabi sa Kawikaan 29:27 na ang matuwid ay napopoot sa masama. Gayunman, sinasabi sa 1 Pedro 3:18 na ang matuwid ay namatay para sa masasama.
Sino ang maniniwalang may mamamatay para sa mga taong kinamumuhian niya? Ang maniwala rito ay bulag na pananampalataya; ito ay pagtanggap sa pagsalungat.
At kapag ipinangangaral ang bulag na pananampalataya, hindi ba't ito'y dahil ayaw ng lobo na makita ng kanyang biktima ang panlilinlang?
Si Jehova ay sisigaw na tulad ng isang makapangyarihang mandirigma: 'Maghihiganti ako laban sa Aking mga kaaway!'
(Pahayag 15:3 + Isaias 42:13 + Deuteronomio 32:41 + Nahum 1:2–7)
Paano naman ang tinatawag na 'pag-ibig sa kaaway' na ayon sa ilang talata sa Bibliya ay itinuro raw ng Anak ni Jehova — na dapat nating tularan ang pagiging ganap ng Ama sa pamamagitan ng pagmamahal sa lahat?
(Marko 12:25–37, Awit 110:1–6, Mateo 5:38–48)
Iyon ay kasinungalingan na ipinalaganap ng mga kaaway ng Ama at ng Anak.
Isang huwad na doktrina na bunga ng pagsasanib ng Hellenismo at banal na mga salita.
Akala ko kinukulam nila siya, pero siya pala ang mangkukulam. Ito ang aking mga argumento. ( https://itwillbedotme.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/03/idi31-siya-babae-ay-makakahanap-sa-akin-ang-dalagang-babae-ay-maniniwala-sa-akin.pdf ) -
Yan lang ba ang kapangyarihan mo, masamang mangkukulam?
Berjalan di Tepi Kematian Sepanjang Jalur Gelap, Namun Tetap Mencari Cahaya. Menafsirkan cahaya yang menyinari pegunungan untuk menghindari langkah yang salah, untuk melarikan diri dari maut. █
Malam jatuh di jalan raya utama, menyelimuti jalan berliku yang membelah pegunungan dalam kegelapan pekat. Dia tidak berjalan tanpa tujuan—jalannya adalah kebebasan—tetapi perjalanannya baru saja dimulai. Dengan tubuh yang mati rasa karena dingin dan perut kosong selama berhari-hari, satu-satunya temannya hanyalah bayangan panjang yang dilemparkan oleh lampu truk-truk menderu di sampingnya, melaju tanpa henti, acuh tak acuh terhadap keberadaannya. Setiap langkah adalah tantangan, setiap tikungan adalah jebakan baru yang harus dia hindari tanpa cedera.
Selama tujuh malam dan fajar, dia terpaksa melangkah di sepanjang garis kuning tipis di jalan dua lajur yang sempit, sementara truk, bus, dan trailer melintas hanya beberapa inci dari tubuhnya. Dalam kegelapan, gemuruh mesin yang memekakkan telinga mengelilinginya, dan lampu dari truk di belakangnya memproyeksikan sinarnya ke gunung di depannya. Pada saat yang sama, dia melihat truk-truk lain mendekat dari depan, memaksanya untuk memutuskan dalam hitungan detik apakah harus mempercepat langkah atau bertahan di jalur sempitnya—di mana setiap gerakan berarti perbedaan antara hidup dan mati.
Kelaparan adalah monster yang menggerogoti dirinya dari dalam, tetapi dingin tidak kalah kejamnya. Di pegunungan, fajar adalah cakar tak kasat mata yang menusuk tulangnya, dan angin membelitnya dengan napas esnya, seolah mencoba memadamkan percikan kehidupan terakhir yang masih ada dalam dirinya. Dia mencari perlindungan di mana pun dia bisa—kadang di bawah jembatan, kadang di sudut di mana beton memberikan sedikit perlindungan—tetapi hujan tidak kenal ampun. Air merembes melalui pakaiannya yang compang-camping, menempel di kulitnya dan mencuri sedikit kehangatan yang tersisa.
Truk-truk terus melaju, dan dia, dengan harapan keras kepala bahwa seseorang akan berbelas kasihan, mengangkat tangannya, menunggu isyarat kemanusiaan. Tetapi para pengemudi hanya melewatinya—beberapa dengan tatapan menghina, yang lain mengabaikannya seolah dia tidak ada. Sesekali, ada jiwa yang baik hati yang berhenti dan memberinya tumpangan singkat, tetapi jumlahnya sedikit. Sebagian besar hanya melihatnya sebagai gangguan, sekadar bayangan di jalan, seseorang yang tidak layak dibantu.
Di salah satu malam tanpa akhir itu, keputusasaan mendorongnya untuk mengais sisa-sisa makanan yang ditinggalkan oleh para pelancong. Dia tidak merasa malu mengakuinya: dia bersaing dengan merpati untuk mendapatkan makanan, merebut remah-remah biskuit sebelum hilang. Itu adalah perjuangan yang tidak seimbang, tetapi dia unik—dia tidak akan pernah berlutut di hadapan gambar apa pun, juga tidak akan menerima manusia mana pun sebagai 'Tuhan dan Juruselamat satu-satunya.' Dia menolak untuk mengikuti tradisi keagamaan para fanatik agama yang telah menculiknya tiga kali karena perbedaan kepercayaan dalam ajaran agama. Mereka, dengan fitnah mereka, telah memaksanya ke garis kuning itu. Pada suatu saat, seorang pria baik hati memberinya sepotong roti dan soda—gestur kecil, tetapi bagaikan balsem dalam penderitaannya.
Namun, ketidakpedulian adalah norma. Ketika dia meminta bantuan, banyak yang menjauh, seolah takut kemalangannya menular. Kadang-kadang, satu kata 'tidak' sudah cukup untuk menghancurkan harapan, tetapi di lain waktu, penghinaan tercermin dalam kata-kata dingin atau tatapan kosong. Dia tidak mengerti bagaimana mereka bisa mengabaikan seseorang yang hampir tidak bisa berdiri, bagaimana mereka bisa menyaksikan seorang pria roboh tanpa sedikit pun kepedulian.
Namun dia terus melangkah—bukan karena dia kuat, tetapi karena dia tidak punya pilihan lain. Dia maju di sepanjang jalan, meninggalkan mil demi mil aspal, malam tanpa tidur, dan hari-hari tanpa makanan. Kesulitan menghantamnya dengan segala yang dimilikinya, tetapi dia bertahan. Karena jauh di lubuk hati, bahkan dalam keputusasaan yang paling dalam, percikan kelangsungan hidup masih menyala dalam dirinya, didorong oleh keinginannya untuk kebebasan dan keadilan.
Awit 118:17
'Hindi ako mamamatay, kundi mabubuhay, at ipahahayag ko ang mga gawa ng Panginoon.'
18 'Pinagalitan ako nang mahigpit ng Panginoon, ngunit hindi niya ako ibinigay sa kamatayan.'
Awit 41:4
'Sinabi ko: O Panginoon, maawa ka sa akin; pagalingin mo ako, sapagkat inaamin kong nagkasala ako laban sa iyo.'
Job 33:24-25
'At siya’y mahahabag sa kanya, at magsasabi, ‘Iligtas siya mula sa pagbaba sa hukay, sapagkat nakasumpong ako ng katubusan para sa kanya.’'
25 'At ang kanyang laman ay magiging sariwa na parang sa isang bata; siya’y babalik sa mga araw ng kanyang kabataan.'
Awit 16:8
'Lagi kong inilalagay ang Panginoon sa harapan ko; sapagkat siya’y nasa aking kanan, hindi ako makikilos.'
Awit 16:11
'Ipapakita mo sa akin ang landas ng buhay; sa iyong presensya ay may kagalakang walang hanggan; nasa iyong kanan ang mga kasayahan magpakailanman.'
Awit 41:11-12
'Sa ganito’y malalaman kong nalulugod ka sa akin, na hindi ako nanaig ng aking kaaway.'
12 'Ngunit sa aking katapatan, iningatan mo ako at inilagay mo ako sa iyong harapan magpakailanman.'
Pahayag 11:4
'Ang dalawang saksi na ito ay ang dalawang punong olibo at ang dalawang ilawang nakatayo sa harapan ng Diyos ng lupa.'
Isaias 11:2
'At ang Espiritu ng Panginoon ay sasa kanya; ang espiritu ng karunungan at pang-unawa, ang espiritu ng payo at kapangyarihan, ang espiritu ng kaalaman at takot sa Panginoon.'
Noon, nagkamali akong ipagtanggol ang pananampalatayang nakabatay sa Bibliya, ngunit ito’y dahil sa aking kamangmangan. Gayunman, ngayon ay nakikita ko na hindi ito ang aklat ng relihiyong inusig ng Roma, kundi ang aklat ng relihiyong nilikha nito upang bigyang-kasiyahan ang sarili sa pamamagitan ng selibasya. Kaya nga, ipinangaral nila ang isang Kristo na hindi nagpakasal sa isang babae, kundi sa kanyang simbahan, at mga anghel na, bagaman may mga pangalan ng lalaki, ay hindi mukhang mga lalaki (bahala ka nang magpasiya).
Ang mga pigurang ito ay kahawig ng mga bulaang santo na humahalik sa mga estatwang plaster at kahalintulad ng mga diyos ng Gresya at Roma, sapagkat, sa totoo lang, sila rin ang parehong paganong diyos na may iba’t ibang pangalan.
Ang kanilang ipinapangaral ay isang mensaheng hindi umaayon sa interes ng tunay na mga banal. Kaya ito ang aking pagsisisi para sa aking hindi sinasadyang kasalanan. Sa pagtanggi sa isang huwad na relihiyon, tinatanggihan ko rin ang iba pa. At kapag natapos ko na ang aking pagsisisi, patatawarin ako ng Diyos at pagpapalain niya ako sa pamamagitan niya—ang natatanging babaeng aking hinahanap. Sapagkat bagaman hindi ako naniniwala sa buong Bibliya, naniniwala ako sa mga bahagi nitong makatwiran at makatuwiran; ang iba pa ay paninirang-puri mula sa mga Romano.
Kawikaan 28:13
'Ang nagtatago ng kanyang mga kasalanan ay hindi magtatagumpay, ngunit ang nagpapahayag at nag-iiwan ng mga ito ay magkakamit ng awa.'
Kawikaan 18:22
'Ang nakasumpong ng mabuting asawa ay nakasumpong ng isang mabuting bagay, at nagkamit ng pabor mula sa Panginoon.'
Hinanahanap ko ang pabor ng Panginoon na nakakatawang-tao sa babaeng iyon. Dapat siyang maging tulad ng iniutos ng Panginoon sa akin. Kung magagalit ka, ibig sabihin ay natalo ka na:
Levitico 21:14
'Huwag siyang mag-asawa ng isang biyuda, isang diborsiyada, isang babaeng masama, o isang patutot; sa halip, dapat siyang mag-asawa ng isang dalisay na dalaga mula sa kanyang sariling bayan.'
Para sa akin, siya ay kaluwalhatian:
1 Corinto 11:7
'Sapagkat ang babae ay ang kaluwalhatian ng lalaki.'
Ang kaluwalhatian ay tagumpay, at matatagpuan ko ito sa pamamagitan ng kapangyarihan ng liwanag. Kaya nga, kahit hindi ko pa siya kilala, pinangalanan ko na siya: 'Tagumpay ng Liwanag' (Light Victory).
Tinatawag kong 'UFO' ang aking mga website, sapagkat lumilipad ang mga ito sa bilis ng liwanag, inaabot ang pinakamalayong sulok ng mundo, at nagpapalabas ng sinag ng katotohanan na nagpapabagsak sa mga maninirang-puri. Sa tulong ng aking mga website, matatagpuan ko siya, at matatagpuan niya ako.
Kapag natagpuan niya ako at natagpuan ko siya, sasabihin ko sa kanya:
'Hindi mo alam kung ilang programming algorithm ang kinailangan kong gawin para mahanap ka. Wala kang ideya kung gaano karaming pagsubok at kalaban ang hinarap ko upang matagpuan ka, O aking Tagumpay ng Liwanag!'
Maraming beses kong hinarap ang kamatayan:
Maging isang mangkukulam ay nagpanggap bilang ikaw! Isipin mo, sinabi niyang siya ang liwanag, ngunit ang kanyang ugali ay puno ng kasinungalingan. Inalipusta niya ako nang labis, ngunit ipinagtanggol ko ang sarili ko nang higit pa upang matagpuan kita. Ikaw ay isang nilalang ng liwanag, kaya tayo ay nilikha para sa isa’t isa!
Ngayon, halika, lumayo na tayo sa lugar na ito...
Ito ang aking kuwento. Alam kong maiintindihan niya ako, at ganoon din ang mga matuwid.
Mateo 25:41 Sino ang Diablo at ang kanyang mga anghel na nakatadhana sa walang hanggang apoy kasama ng mga di matuwid?. (Wika ng video: English) https://youtu.be/UUGRIQJYCeU
"Sinabi ng Diyos: 'Huwag kang kumain ng karne ng baboy'. Naghimagsik si Zeus laban sa Diyos.
Si Zeus, diyos ng mga Griyego, ay palaging sumasalungat sa mga mensahero ni Yahweh;
hindi walang kabuluhan ang patotoo ng anghel ni Yahweh:
Daniel 10:20
Ako’y babalik upang makipaglaban sa prinsipe ng Persia…
at masdan, darating ang prinsipe ng Gresya…
Tinutulungan ako ni Miguel laban sa kanila.
Pansinin ang detalye kung paano inilalarawan ng propeta ang anghel bilang isang lalaki
na nagpapakita bilang lalaki.
Itinatakwil ang anumang androgynous o Helenistikong larawan na iniuugnay sa kanila:
Daniel 10:16
Ngunit masdan, may isang may wangis ng Anak ng Tao na humipo sa aking mga labi.
Daniel 3:25
… ang anyo ng ikaapat ay tulad ng anak ng mga diyos.
Isaalang-alang na iniibig ni Yahweh ang Kanyang mga mensahero,
at tinatawag ni Daniel si Gabriel na isang lalaki:
Daniel 9:21
habang ako’y nagsasalita pa sa panalangin,
dumating ang lalaking si Gabriel, na aking nakita sa pasimula sa pangitain…
Sa pagsasaalang-alang nito, magpasya ka
na ang mga Helenistikong larawang iniuugnay sa kanila
ay mga paninirang-puri, sapagkat:
Deuteronomio 22:5
Hindi magsusuot ang babae ng kasuotang panlalaki,
ni magsusuot ang lalaki ng kasuotang pambabae;
sapagkat ang sinumang gumagawa nito
ay kasuklam-suklam kay Yahweh na iyong Diyos.
Hindi kamukha ni Jesus si Zeus, sapagkat:
1 Corinto 11:14
Hindi ba itinuturo ng kalikasan mismo
na kahiya-hiya para sa lalaki ang magpahaba ng buhok?
1 Corinto 11:1
Tularan ninyo ako,
gaya ng pagtulad ko kay Cristo.
Tinutularan ba niya ang kanyang hindi sinasang-ayunan?
Kung ginagamit nila ang dahilan ni Samson
at ang sinasabing mahaba niyang buhok,
unawain na ang Roma
ay nagsala at nagbago
ng maraming kuwento at maraming detalye.
Dito mo ito makikita:
Noong humigit-kumulang 167 BK,
isang haring sumasamba kay Zeus
ay nagtangkang pilitin ang mga Hudyo
na kumain ng karne ng baboy.
Nagbanta si Antiochus IV Epiphanes ng kamatayan
sa mga sumusunod sa kautusan ni Yahweh:
'Huwag kang kakain ng anumang kasuklam-suklam.'
Pitong lalaki ang piniling mamatay sa ilalim ng pagpapahirap
kaysa labagin ang kautusang iyon.
(2 Macabeo 7)
Namuhay at namatay sila na may paniniwala
na bibigyan sila ng Diyos ng buhay na walang hanggan
dahil hindi nila ipinagkanulo ang Kanyang mga utos.
Pagkaraan ng maraming siglo, sinasabi ng Roma sa atin
na nagpakita si Jesus at nagturo:
'Ang pumapasok sa bibig
ay hindi nagpaparumi sa tao.'
(Mateo 15:11)
At pagkatapos ay sinasabi sa atin:
'Walang anuman ang marumi
kung ito’y tinatanggap na may pasasalamat.'
(1 Timoteo 4:1–5)
Namatay ba nang walang kabuluhan ang mga matutuwid na ito?
Makatarungan bang pawalang-bisa ang kautusan
na pinag-alayan nila ng kanilang buhay?
Mayroon pang higit.
Ipinagbawal ng kautusan ng Diyos ni Moises
ang pagsamba sa mga larawan
at inihiwalay ang Diyos sa anumang biswal na representasyon
(Deuteronomio 4:15–19).
Gayunman, ipinakilala ng Roma
ang isang anyong-tao para sa pagsamba,
hinango mula sa mundong Helenistiko,
na kapareho ng anyo ni Zeus.
Hindi upang katawanin ang Diyos,
kundi upang sakupin ang lugar
na ipinagbawal ng kautusan
ang pagsamba sa anumang rebulto o larawan.
Pagkatapos ay lumitaw ang Hebreo 1:6,
na nag-uutos ng pagsamba sa isang tao.
Ngunit ang orihinal na teksto, sa Awit 97,
ay itinuturo ang pagsambang iyon
lamang kay Yahweh.
Ihambing:
1 Corinto 10:27
at Lucas 10:8
ay nagtuturo na maaaring kainin
ang anumang ihain sa harap ng tao,
nang hindi nagtatanong.
Ngunit malinaw ang Deuteronomio 14:3–8:
ang baboy ay marumi;
huwag mo itong kainin.
Ipinakikita si Jesus na nagsabi:
'Hindi ako naparito
upang pawalang-bisa ang Kautusan o ang mga Propeta,
kundi upang tuparin ang mga ito.'
Kaya’t lumilitaw ang tanong:
paano 'tinutupad' ang isang kautusan
sa pamamagitan ng pagdedeklarang malinis
ang mismong bagay na tinatawag nitong marumi?
Ang mga propesiya ni Isaias tungkol sa huling paghuhukom
(Isaias 65 at Isaias 66:17)
ay nananatiling nagkondena
sa pagkain ng karne ng baboy.
Paano masasabing iginagalang ang mga propeta
habang sinasalungat ang kanilang mga mensahe?
Kung ang mga teksto ng Bibliya
ay dumaan sa salaan ng Roma,
at inusig ng imperyong iyon ang mga matutuwid,
bakit paniniwalaan
na ang lahat ng naroon
ay katotohanan at katarungan?
"Mga UFO: Ang Pagsagip ng Matuwid mula sa Atomic Disaster
ANG PANGHULING FILTER
Nalampasan ng sangkatauhan ang threshold ng kalamidad. Ang mga pinuno ng daigdig, na nabulag ng kanilang pagmamataas, ay naglunsad ng mga unang nuclear warhead, at ang wakas ay hindi maiiwasan. Mataas sa kalangitan, kung saan hindi pa umabot ang usok ng digmaan, isang fleet ng pilak na UFO ang naghihintay sa kumpletong katahimikan.
Hindi sila narito para manghimasok o huminto sa digmaan. Iba ang kanilang misyon: iligtas ang karapat-dapat.
Ang Pamantayan sa Pagpili
Naniniwala ang mga tao na maliligtas sila sa pamamagitan ng kanilang kayamanan, katalinuhan, o kapangyarihan. Ngunit ang mga bisita ay may ibang pamantayan. Hindi sila naghahanap ng mga pulitiko, militar, o bilyonaryo. Hindi rin sila naghahanap ng mga relihiyosong tao na nangangaral ng pag-ibig ngunit naghasik ng poot.
Ang filter ay hindi materyal o genetic. Ito ay ang attachment sa hustisya. Mababasa ng dayuhan na teknolohiya kung ang mga tao ay may kaugnayan sa hustisya o wala. Ang mga salita at hitsura ay hindi mahalaga, tanging kilos at tunay na intensyon.
✔️ Ililigtas nila ang mga may motibasyon lamang. ❌ Iiwan nila ang mga maninirang puri at taksil.
Nagsisimula na ang Pagpili
Nagpadala ang mga barko ng libu-libong globo ng liwanag na naglakbay sa mga nasusunog na lungsod, na ini-scan ang bawat tao sa millisecond. Marami ang sumubok na tumakbo o magtago, ngunit ang pagpili ay nagawa na.
Kinolekta ng mga UFO ang mga napili at umalis sa Earth. Mula sa orbit, nakita nila ang huling pagsabog na nilamon ang planeta.
Isang Bagong Simula
Ang mga naligtas ay nagising sa isang bagong mundo, malinis at maliwanag. Walang mga gobyerno o maniniil, tanging mga tao lamang na makakaalam kung paano kumilos sa paraang hindi masisira ang planeta habang nasira ang Earth.
Ang mga dayuhan ay iba pang matuwid na tao na iniligtas mula sa ibang mga planeta tulad ng Earth, at ang misyon ng mga bago ay iligtas din ang mas maraming matuwid na tao at dalhin sila sa ibang mga mundo.
"Ang relihiyong aking ipinagtatanggol ay pinangalanang hustisya. █
Kapag natagpuan niya (babae) ako, hahanapin ko siya (babae) at maniniwala siya (babae) sa aking mga salita.
Ang Imperyo ng Roma ay nagtaksil sa sangkatauhan sa pamamagitan ng pag-imbento ng mga relihiyon para sakupin ito. Ang lahat ng mga institusyonal na relihiyon ay huwad. Ang lahat ng sagradong aklat ng mga relihiyong iyon ay naglalaman ng mga pandaraya. Gayunpaman, may mga mensahe na may katuturan. At may iba pa, nawawala, na mahihinuha sa mga lehitimong mensahe ng hustisya. Daniel 12:1-13 — 'Ang prinsipe na nakikipaglaban para sa katarungan ay babangon upang tanggapin ang pagpapala ng Diyos.' Kawikaan 18:22 — 'Ang asawa ay ang pagpapalang ibinibigay ng Diyos sa isang lalaki.' Levitico 21:14 - 'Dapat siyang mag-asawa ng isang birhen ng kanyang sariling pananampalataya, sapagkat siya ay mula sa kanyang sariling bayan, na palalayain kapag ang mga matuwid ay bumangon.'
📚 Ano ang isang institusyonal na relihiyon? Ang isang institusyonal na relihiyon ay kapag ang isang espirituwal na paniniwala ay binago sa isang pormal na istruktura ng kapangyarihan, na idinisenyo upang kontrolin ang mga tao. Ito ay hindi na isang indibidwal na paghahanap ng katotohanan o katarungan at nagiging isang sistemang pinangungunahan ng mga hierarchy ng tao, na nagsisilbi sa kapangyarihang pampulitika, pang-ekonomiya, o panlipunan. Hindi na mahalaga kung ano ang makatarungan, totoo, o totoo. Ang tanging mahalaga ay ang pagsunod. Kasama sa isang institusyonal na relihiyon ang: Mga simbahan, sinagoga, mosque, templo. Makapangyarihang mga pinuno ng relihiyon (pari, pastor, rabbi, imam, papa, atbp.). Manipulated at mapanlinlang na 'opisyal' na mga sagradong teksto. Mga dogma na hindi maaaring tanungin. Mga panuntunang ipinataw sa personal na buhay ng mga tao. Mga ipinag-uutos na ritwal at ritwal upang 'mapabilang.' Ganito ginamit ng Imperyong Romano, at nang maglaon ang iba pang mga imperyo, ng pananampalataya upang sakupin ang mga tao. Ginawa nilang negosyo ang sagrado. At katotohanan sa maling pananampalataya. Kung naniniwala ka pa rin na ang pagsunod sa isang relihiyon ay kapareho ng pagkakaroon ng pananampalataya, nagsinungaling ka. Kung nagtitiwala ka pa rin sa kanilang mga aklat, nagtitiwala ka sa parehong mga taong nagpako sa katarungan. Hindi Diyos ang nagsasalita sa kanyang mga templo. Rome ito. At walang tigil sa pagsasalita si Rome. gumising ka na. Siya na naghahanap ng katarungan ay hindi nangangailangan ng pahintulot. Hindi rin isang institusyon.
Siya (babae) ay makakahanap sa akin, ang dalagang babae ay maniniwala sa akin.
( https://ellameencontrara.com – https://lavirgenmecreera.com – https://shewillfind.me )
Ini adalah gandum dalam Alkitab yang menghancurkan lalang Roma dalam Alkitab:
Wahyu 19:11
Kemudian aku melihat surga terbuka, dan tampaklah seekor kuda putih. Dia yang duduk di atasnya disebut 'Setia dan Benar', dan dengan keadilan Ia menghakimi dan berperang.
Wahyu 19:19
Lalu aku melihat binatang itu dan raja-raja di bumi serta tentara mereka berkumpul untuk berperang melawan Dia yang duduk di atas kuda dan tentaranya.
Mazmur 2:2-4
'Raja-raja di bumi bangkit dan para penguasa bersekongkol melawan TUHAN dan yang diurapi-Nya,
dengan berkata: 'Mari kita putuskan belenggu mereka dan buang tali mereka dari kita.'
Dia yang bersemayam di surga tertawa; Tuhan mengejek mereka.'
Sekarang, sedikit logika dasar: jika sang penunggang kuda berjuang untuk keadilan, tetapi binatang itu dan raja-raja di bumi berperang melawannya, maka binatang itu dan raja-raja di bumi melawan keadilan. Oleh karena itu, mereka mewakili tipu daya agama palsu yang memerintah bersama mereka.
Pelacur besar Babel, yaitu gereja palsu yang dibuat oleh Roma, menganggap dirinya sebagai 'istri yang diurapi Tuhan.' Tetapi para nabi palsu dari organisasi penjual berhala dan penyebar kata-kata menyanjung ini tidak berbagi tujuan pribadi dari yang diurapi Tuhan dan orang-orang kudus sejati, karena para pemimpin yang fasik telah memilih jalan penyembahan berhala, selibat, atau mensakralkan pernikahan yang tidak kudus demi uang. Markas besar agama mereka penuh dengan berhala, termasuk kitab-kitab suci palsu, di hadapan mana mereka bersujud:
Yesaya 2:8-11
8 Negeri mereka penuh dengan berhala; mereka sujud menyembah hasil kerja tangan mereka sendiri, yang dibuat oleh jari-jari mereka.
9 Maka manusia akan direndahkan, dan orang akan dihina; janganlah mengampuni mereka.
10 Masuklah ke dalam gua batu, bersembunyilah di dalam debu, dari kehadiran dahsyat TUHAN dan dari kemuliaan keagungan-Nya.
11 Kecongkakan mata manusia akan direndahkan, dan kesombongan orang akan dihancurkan; hanya TUHAN saja yang akan ditinggikan pada hari itu.
Amsal 19:14
Rumah dan kekayaan adalah warisan dari ayah, tetapi istri yang bijaksana adalah pemberian dari TUHAN.
Imamat 21:14
Imam TUHAN tidak boleh menikahi seorang janda, wanita yang diceraikan, wanita najis, atau pelacur; ia harus mengambil seorang perawan dari bangsanya sendiri sebagai istri.
Wahyu 1:6
Dan Ia telah menjadikan kita raja dan imam bagi Allah dan Bapa-Nya; bagi-Nya kemuliaan dan kuasa selama-lamanya.
1 Korintus 11:7
Wanita adalah kemuliaan pria.
Ano ang ibig sabihin sa Apocalipsis na ang halimaw at ang mga hari sa lupa ay nakikipagdigma sa nakasakay sa puting kabayo at sa kaniyang hukbo?
Ang kahulugan ay malinaw, ang mga pinuno ng daigdig ay magkahawak-kamay sa mga huwad na propeta na nagpapakalat ng mga huwad na relihiyon na nangingibabaw sa mga kaharian sa lupa, para sa maliwanag na mga kadahilanan, na kinabibilangan ng Kristiyanismo, Islam, atbp. Ang mga pinunong ito ay laban sa katarungan at katotohanan, na siyang mga pagpapahalagang ipinagtanggol ng nakasakay sa puting kabayo at ng kanyang hukbong tapat sa Diyos. Gaya ng nakikita, ang panlilinlang ay bahagi ng mga huwad na sagradong aklat na ipinagtatanggol ng mga kasabwat na ito na may tatak na 'Authorized Books of Authorized Religions', ngunit ang tanging relihiyon na aking ipinagtatanggol ay katarungan, ipinagtatanggol ko ang karapatan ng mga matuwid na huwag malinlang sa mga panlilinlang sa relihiyon.
Pahayag 19:19 Nang magkagayo'y nakita ko ang halimaw at ang mga hari sa lupa at ang kanilang mga hukbo na nagtitipon upang makipagdigma laban sa nakasakay sa kabayo at laban sa kaniyang hukbo.
Ito ang aking kwento:
Si José, isang binatang lumaki sa mga aral ng Katolisismo, ay nakaranas ng sunod-sunod na pangyayaring puno ng kumplikadong relasyon at manipulasyon. Sa edad na 19, nagsimula siyang makipagrelasyon kay Monica, isang possessive at seloso na babae. Bagaman nadama ni Jose na dapat niyang wakasan ang relasyon, ang kanyang relihiyosong pagpapalaki ay umakay sa kanya upang subukang baguhin siya nang may pag-ibig. Gayunpaman, tumindi ang selos ni Monica, lalo na kay Sandra, isang kaklase na umaasenso kay Jose.
Sinimulan siyang harass ni Sandra noong 1995 sa pamamagitan ng hindi kilalang mga tawag sa telepono, kung saan gumawa siya ng ingay gamit ang keyboard at ibinaba ang tawag.
Sa isa sa mga pagkakataong iyon, inihayag niya na siya ang tumatawag, matapos magalit na nagtanong si Jose sa huling tawag: 'Sino ka ' Agad siyang tinawag ni Sandra, pero sa tawag na iyon ay sinabi niya: 'Jose, sino ba ako ' Nakilala ni Jose ang tinig nito, sinabi sa kanya: 'Ikaw si Sandra,' na sinagot naman niya: 'Alam mo na kung sino ako.' Iniwasan siyang komprontahin ni Jose. Sa mga panahong iyon, si Monica, na nahuhumaling kay Sandra, ay nagbanta kay Jose na sasaktan si Sandra, na naging dahilan upang protektahan ni Jose si Sandra at patagalin ang relasyon nila ni Monica, sa kabila ng kagustuhan niyang wakasan ito.
Sa wakas, noong 1996, nakipaghiwalay si Jose kay Monica at nagpasiyang lapitan si Sandra, na noong una ay nagpakita ng interes sa kanya. Nang subukan ni Jose na kausapin siya tungkol sa kanyang nararamdaman, hindi siya pinayagan ni Sandra na magpaliwanag, tinatrato niya ito ng mga nakakasakit na salita at hindi niya naintindihan ang dahilan. Pinili ni Jose na dumistansya, ngunit noong 1997 ay naniniwala siyang nagkaroon siya ng pagkakataong makausap si Sandra, umaasang maipapaliwanag nito ang pagbabago ng kanyang ugali at maibabahagi niya ang naramdamang nanahimik niya. Noong kaarawan niya noong Hulyo, tinawagan siya nito gaya ng ipinangako niya noong nakaraang taon noong magkaibigan pa sila—isang bagay na hindi niya magawa noong 1996 dahil kasama niya si Monica. Noong panahong iyon, naniniwala siya noon na ang mga pangako ay hindi kailanman dapat sirain (Mateo 5:34-37), bagaman ngayon ay nauunawaan na niya na ang ilang mga pangako at panunumpa ay maaaring muling isaalang-alang kung nagkamali o kung ang tao ay hindi na karapat-dapat sa kanila. Nang matapos siyang batiin at ibababa na sana ang tawag, desperadong nakiusap si Sandra, 'Teka, teka, pwede ba tayong magkita?' Iyon ay nagpaisip sa kanya na siya ay muling isinasaalang-alang at sa wakas ay ipapaliwanag ang kanyang pagbabago sa saloobin, na nagpapahintulot sa kanya na ibahagi ang mga damdamin na siya ay nanatiling tahimik.
Gayunpaman, hindi siya binigyan ni Sandra ng malinaw na sagot, pinapanatili ang misteryo sa pamamagitan ng pag-iwas at malabong pag-uugali.
Dahil sa ganitong saloobin, nagpasiya si Jose na huwag na siyang hanapin pa. Noon nagsimula ang patuloy na panliligalig sa telepono. Ang mga tawag ay sumunod sa parehong pattern tulad ng noong 1995 at sa pagkakataong ito ay itinuro sa bahay ng kanyang lola sa ama, kung saan nakatira si Jose. Kumbinsido siya na si Sandra iyon, dahil kamakailan lamang ay ibinigay ni Jose kay Sandra ang kanyang numero. Ang mga tawag na ito ay pare-pareho, umaga, hapon, gabi, at madaling araw, at tumagal ng ilang buwan. Nang sumagot ang isang miyembro ng pamilya, hindi nila ibinaba ang tawag, ngunit nang sumagot si José, maririnig ang pagpindot ng mga susi bago ibaba ang tawag.
Hiniling ni Jose sa kanyang tiyahin, ang may-ari ng linya ng telepono, na humiling ng talaan ng mga papasok na tawag mula sa kumpanya ng telepono. Pinlano niyang gamitin ang impormasyong iyon bilang katibayan para makipag-ugnayan sa pamilya ni Sandra at ipahayag ang kanyang pag-aalala tungkol sa kung ano ang sinusubukan nitong makamit sa pag-uugaling ito. Gayunpaman, minaliit ng kanyang tiyahin ang kanyang argumento at tumanggi siyang tumulong. Kakaiba, walang sinuman sa bahay, maging ang kanyang tiyahin o ang kanyang lola sa ama, ay tila nagalit sa katotohanan na ang mga tawag ay nangyari din sa madaling araw, at hindi sila nag-abala upang tingnan kung paano sila pipigilan o tukuyin ang taong responsable.
Ito ay may kakaibang hitsura ng isang pinaplano o organisadong pagpapahirap. Kahit na nang hilingin ni José sa kanyang tiyahin na idiskonekta ang cable ng telepono sa gabi upang makatulog siya, tumanggi ito, na nagsasabing baka tumawag ang isa sa kanyang mga anak, na nakatira sa Italya, anumang oras (isinasaalang-alang ang anim na oras na pagkakaiba sa oras sa pagitan ng dalawang bansa). Ang lalong nagpapabigat sa lahat ng ito ay ang pagkahumaling ni Mónica kay Sandra, kahit na hindi nila kilala ang isa’t isa. Hindi nag-aaral si Mónica sa institusyong pinapasukan ni José at Sandra, ngunit nagsimula siyang makaramdam ng selos kay Sandra mula nang kuhanin niya ang isang folder na naglalaman ng isang group project ni José. Ang folder ay naglalaman ng pangalan ng dalawang babae, kabilang na si Sandra, ngunit sa isang kakaibang dahilan, tanging ang pangalan ni Sandra lamang ang naging obsession ni Mónica.
Bagama't noong una ay hindi pinansin ni José ang mga tawag sa telepono ni Sandra, sa paglipas ng panahon ay nagpaubaya siya at muling nakipag-ugnayan kay Sandra, na naimpluwensiyahan ng mga turo ng Bibliya na nagpapayo na manalangin para sa mga umuusig sa kanya. Gayunpaman, manipulahin siya ni Sandra nang emosyonal, na nagpapalit sa pagitan ng mga pang-iinsulto at mga kahilingan para sa kanya na patuloy na hanapin siya. Pagkaraan ng mga buwan ng siklong ito, natuklasan ni Jose na ang lahat ng ito ay isang bitag. Maling inakusahan siya ni Sandra ng seksuwal na panliligalig, at para bang hindi iyon sapat na masama, nagpadala si Sandra ng ilang kriminal para bugbugin si Jose.
Noong Martes na iyon, hindi alam ni José na may nakahandang bitag na para sa kanya si Sandra.
Ilang araw bago nito, naikuwento ni José sa kanyang kaibigang si Johan ang tungkol sa sitwasyon niya kay Sandra. Nagduda rin si Johan na baka may kinalaman ang isang uri ng kulam mula kay Monica sa kakaibang kilos ni Sandra.
Kinagabihan, bumisita si José sa dati niyang barangay kung saan siya nakatira noong 1995. Sa hindi inaasahang pagkakataon, nakita niya roon si Johan. Habang nag-uusap sila, iminungkahi ni Johan na kalimutan na lang ni José si Sandra at lumabas sila upang maglibang sa isang disco club.
'Baka makahanap ka ng babaeng makakatulong sa'yo na makalimutan siya.'
Nagustuhan ni José ang ideya, kaya sumakay silang dalawa ng bus papuntang sentro ng Lima.
Habang nasa biyahe, nadaanan ng bus ang IDAT Institute. Biglang naalala ni José ang isang bagay.
'Oh! Dito ako nag-aaral tuwing Sabado! Hindi ko pa nababayaran ang kurso ko!'
Ang perang ipambabayad niya ay mula sa pagbebenta ng kanyang computer at sa isang linggong pagtatrabaho sa isang bodega. Pero doon, sinasagad sa 16 na oras ang trabaho, kahit na 12 oras lang ang opisyal na nakalista. Dagdag pa, may pananakot na hindi sila babayaran kahit isang araw kung hindi nila matatapos ang buong linggo. Dahil sa pagsasamantala, napilitan si José na umalis sa trabahong iyon.
Kaya sinabi niya kay Johan:
'Dito ako nag-aaral tuwing Sabado. Dahil nadaanan na natin, baba muna tayo sandali para bayaran ko ang kurso ko, tapos diretso na tayo sa disco.'
Pero pagkababa pa lang ni José sa bus, hindi siya makapaniwala sa nakita niya—si Sandra ay nakatayo sa kanto ng institusyon!
Agad niyang sinabi kay Johan:
'Johan, hindi ako makapaniwala! Si Sandra! Siya ang babaeng kinuwento ko sa'yo, yung may kakaibang kilos. Dito ka lang, kakausapin ko siya. Tatanungin ko kung natanggap niya ang sulat ko tungkol sa mga pagbabanta ni Monica laban sa kanya, at kung maaari na niyang ipaliwanag kung ano ang gusto niya at bakit siya patuloy na tumatawag sa akin.'
Habang naghihintay si Johan, lumapit si José kay Sandra at nagtanong:
'Sandra, nabasa mo ba ang mga sulat ko? Maaari mo bang ipaliwanag ngayon kung anong nangyayari sa'yo?'
Pero hindi pa siya tapos magsalita nang biglang sumenyas si Sandra gamit ang kanyang kamay.
Parang may kasunduan na sila—tatlong lalaki ang biglang lumitaw mula sa magkakaibang direksyon. Isa ang nasa gitna ng kalsada, isa ang nasa likod ni Sandra, at ang isa ay nasa likuran mismo ni José!
Ang lalaking nasa likod ni Sandra ang unang nagsalita:
'Ah, ikaw pala yung manyakis na nangungulit sa pinsan ko!'
Nagulat si José at sumagot:
'Ano?! Ako ang nangungulit? Baliktad! Siya ang paulit-ulit na tumatawag sa akin! Kung babasahin mo ang sulat ko, malalaman mong gusto ko lang malaman ang dahilan ng mga tawag niya!'
Pero bago pa siya makapagsalita pa, biglang hinila siya mula sa likuran, sinakal, at itinulak sa lupa. Sinimulang sipain ng dalawang lalaki si José habang ang pangatlong lalaki ay sinubukang dukutan siya.
Tatlong kalalakihan laban sa isang nakadapang tao—isang walang laban na pambubugbog!
Sa kabutihang palad, sumugod si Johan upang tumulong, na nagbigay ng pagkakataon kay José na makabangon. Ngunit biglang kumuha ng mga bato ang pangatlong lalaki at pinagtatapon sa kanilang dalawa!
Sa oras na iyon, isang pulis-trapiko ang dumating at pinahinto ang gulo. Sinabi niya kay Sandra:
'Kung ginugulo ka niya, magreklamo ka sa pulisya.'
Pero halatang kinakabahan si Sandra, kaya mabilis siyang umalis. Alam niyang hindi totoo ang kanyang akusasyon.
Para kay José, isang matinding dagok ang natuklasan niyang pagtataksil na ito. Gusto niyang ireklamo si Sandra, pero wala siyang konkretong ebidensya. Kaya't hindi na siya tumuloy. Ngunit ang higit na gumugulo sa isip niya ay isang kakaibang tanong:
'Paano nalaman ni Sandra na nandito ako ngayong gabi?'
Hindi ito bahagi ng kanyang pangkaraniwang gawain. Tuwing Sabado lang siya pumupunta sa institusyong iyon—at ngayong gabi, napadpad siya roon dahil sa isang biglaang desisyon!
Habang iniisip niya ito, unti-unting bumibigat ang kanyang pakiramdam.
'Si Sandra... hindi siya ordinaryong babae. Baka isa siyang mangkukulam na may hindi pangkaraniwang kapangyarihan!'
Ang mga pangyayaring ito ay nag-iwan ng malalim na marka kay Jose, na naghahanap ng katarungan at upang ilantad ang mga nagmamanipula sa kanya. Dagdag pa rito, sinisikap niyang idiskaril ang mga payo sa Bibliya, tulad ng: ipagdasal ang mga nang-insulto sa iyo, dahil sa pagsunod sa payong iyon, nahulog siya sa bitag ni Sandra.
Ang patotoo ni Jose.
Ako si José Carlos Galindo Hinostroza, ang may-akda ng blog: https://lavirgenmecreera.com,
https://ovni03.blogspot.com, at iba pang mga blog.
Ipinanganak ako sa Peru. Ang larawang ito ay akin, kuha noong 1997, nang ako ay 22 taong gulang. Noong panahong iyon, naloko ako ng dating kaklase ko sa IDAT Institute, si Sandra Elizabeth. Litong-lito ako sa nangyayari sa kanya (hinarass niya ako sa isang napakakomplikado at detalyadong paraan, na mahirap ipaliwanag sa isang larawan lang, ngunit ipinaliwanag ko ito nang buo sa ibaba ng aking blog: ovni03.blogspot.com at sa video na ito:
). Hindi ko rin inalis ang posibilidad na ang dati kong kasintahan, si Mónica Nieves, ay gumamit ng mahika sa kanya.
Habang naghahanap ako ng sagot sa Bibliya, nabasa ko sa Mateo 5:
'Ipanalangin ninyo ang mga humahamak sa inyo.'
Noong panahong iyon, minumura ako ni Sandra, ngunit kasabay nito ay sinasabi niyang hindi niya alam kung anong nangyayari sa kanya, na gusto pa rin niyang maging kaibigan ko, at na dapat ko siyang hanapin at tawagan nang paulit-ulit. Tumagal ito ng limang buwan. Sa madaling sabi, nagkunwari si Sandra na may sumanib sa kanya upang lituhin ako.
Ang mga kasinungalingan sa Bibliya ang nagpakumbinsi sa akin na maaaring may mabubuting tao na kung minsan ay naaapektuhan ng masamang espiritu at gumagawa ng masama. Kaya naman hindi sa tingin ko ay walang katuturan na ipanalangin siya, dahil dati siyang nagkunwaring kaibigan ko, at nalinlang ako.
Madalas gamitin ng mga magnanakaw ang mabubuting intensyon upang makapanloko: pumapasok sila sa tindahan bilang mamimili upang magnakaw, nanghihingi sila ng ikapu habang nagpapanggap na nangangaral ng salita ng Diyos, ngunit sa katunayan ay pinalalaganap nila ang doktrina ng Roma, at iba pa. Si Sandra Elizabeth ay unang nagkunwaring kaibigan, pagkatapos ay isang kaibigang nangangailangan ng aking tulong, ngunit ang lahat ng iyon ay isang bitag upang ipahamak ako at maikabit ako sa tatlong kriminal. Marahil ay dahil tinanggihan ko siya isang taon bago iyon, dahil mahal ko si Mónica Nieves at nanatiling tapat sa kanya. Ngunit hindi ako pinaniwalaan ni Mónica at nagbanta siyang papatayin si Sandra.
Dahil dito, dahan-dahan kong tinapos ang relasyon ko kay Mónica sa loob ng walong buwan upang hindi niya maisip na ginawa ko iyon dahil kay Sandra. Ngunit sa halip na pasasalamat, pinasama ako ni Sandra. Pinagbintangan niya akong hinarass ko siya at ginamit ang paratang na iyon upang utusan ang tatlong kriminal na bugbugin ako, sa harap mismo niya.
Isinalaysay ko ang lahat ng ito sa aking blog at sa aking video sa YouTube:
Ayokong maranasan ng ibang mga matuwid na tao ang naranasan ko. Kaya ko isinulat ito. Alam kong ikagagalit ito ng mga makasalanang katulad ni Sandra, ngunit ang katotohanan ay parang tunay na ebanghelyo—ito ay pakinabang lamang para sa matuwid.
Ang kasamaan ng pamilya ni Jose ay mas malala kaysa kay Sandra:
Si José ay dumanas ng matinding pagtataksil mula sa kanyang sariling pamilya, na hindi lamang tumangging tulungan siyang pigilan ang pang-aabuso ni Sandra, kundi pinaratangan pa siyang may sakit sa pag-iisip. Ginamit ng kanyang mga kamag-anak ang paratang na ito bilang dahilan upang dukutin at pahirapan siya, ipinadala siya ng dalawang beses sa mga pasilidad para sa may sakit sa pag-iisip at isang beses sa isang ospital.
Nagsimula ang lahat nang basahin ni José ang Exodo 20:5 at talikuran ang Katolisismo. Mula noon, nagalit siya sa mga aral ng Simbahan at nagsimulang lumaban laban sa mga doktrinang ito nang mag-isa. Pinayuhan rin niya ang kanyang pamilya na huwag nang magdasal sa mga imahe. Sinabi rin niya sa kanila na ipinagdarasal niya ang isang kaibigan (Sandra), na tila nasa ilalim ng sumpa o sinapian.
Si José ay nasa matinding stress dahil sa pang-aabuso, ngunit hindi kinaya ng kanyang pamilya ang kanyang karapatang pumili ng relihiyon. Dahil dito, sinira nila ang kanyang trabaho, kalusugan, at reputasyon, at ipinakulong siya sa mga pasilidad para sa may sakit sa pag-iisip kung saan siya ay binigyan ng mga pampakalma.
Hindi lang siya ipinasok sa mga pasilidad nang labag sa kanyang kalooban, kundi matapos siyang palayain, pinilit pa siyang uminom ng gamot na pang-psychiatric sa ilalim ng banta ng muling pagkakakulong. Nilabanan niya ang kawalang-katarungang ito, at sa loob ng huling dalawang taon ng kanyang paghihirap, nang ang kanyang karera bilang programmer ay nawasak, napilitan siyang magtrabaho nang walang sahod sa isang restaurant na pagmamay-ari ng isang tiyuhing nagtaksil sa kanya.
Noong 2007, natuklasan ni José na ang kanyang tiyuhin ay palihim na nilalagyan ng psychiatric drugs ang kanyang pagkain. Sa tulong ng isang kusinera, Lidia, nalaman niya ang katotohanan.
Mula 1998 hanggang 2007, halos 10 taon ng kanyang kabataan ang nawala dahil sa kanyang traydor na pamilya. Sa pagbalik-tanaw, naunawaan niya na ang kanyang pagkakamali ay ipinagtanggol ang Bibliya upang labanan ang Katolisismo, dahil kailanman ay hindi siya pinayagan ng kanyang pamilya na basahin ito. Ginawa nila ang kawalang-katarungang ito dahil alam nilang wala siyang sapat na yaman upang ipagtanggol ang kanyang sarili.
Nang sa wakas ay nakalaya siya mula sa sapilitang medikasyon, inakala niyang nakuha na niya ang respeto ng kanyang pamilya. Inalok pa siya ng trabaho ng kanyang mga tiyuhin at pinsan, ngunit makalipas ang ilang taon, muli siyang pinagtaksilan sa pamamagitan ng hindi makatarungang pagtrato na napilitan siyang magbitiw sa trabaho. Doon niya napagtanto na hindi niya kailanman dapat sila pinatawad, dahil ang kanilang masasamang layunin ay lumitaw muli.
Mula noon, nagsimula siyang muling pag-aralan ang Bibliya, at noong 2007, napansin niya ang mga kontradiksyon dito. Unti-unti, naintindihan niya kung bakit pinayagan ng Diyos na hadlangan siya ng kanyang pamilya sa pagtatanggol sa Bibliya noong kanyang kabataan. Natuklasan niya ang mga kamalian sa Bibliya at sinimulang ilantad ang mga ito sa kanyang mga blog, kung saan isinulat din niya ang kanyang kwento ng pananampalataya at ang kanyang mga paghihirap sa kamay nina Sandra at, higit sa lahat, ng kanyang sariling pamilya.
Dahil dito, noong Disyembre 2018, muling sinubukan ng kanyang ina na ipadukot siya gamit ang tulong ng mga tiwaling pulis at isang psychiatrist na naglabas ng pekeng sertipikong medikal. Pinaratangan siya bilang isang 'mapanganib na schizophrenic' upang maikulong muli, ngunit nabigo ang plano dahil wala siya sa bahay noong panahong iyon.
May mga saksi sa pangyayari, at isinumite ni José ang mga audio recordings bilang ebidensya sa mga awtoridad ng Peru sa kanyang reklamo, ngunit ito ay tinanggihan.
Alam ng kanyang pamilya na hindi siya baliw: mayroon siyang matatag na trabaho, isang anak, at kinakailangang alagaan ang ina ng kanyang anak. Gayunpaman, sa kabila ng kanilang kaalaman sa katotohanan, sinubukan nilang muli siyang dukutin gamit ang parehong lumang kasinungalingan.
Ang kanyang sariling ina at iba pang mga panatikong Katolikong kamag-anak ang namuno sa pagtatangkang ito. Bagaman hindi pinansin ng gobyerno ang kanyang reklamo, inilantad ni José ang lahat ng ebidensya sa kanyang mga blog, na nagpapakita na ang kasamaan ng kanyang pamilya ay higit pa sa kasamaan ni Sandra.
Narito ang ebidensya ng mga pagdukot gamit ang paninirang-puri ng mga taksil:
'Ang taong ito ay isang schizophrenic na agarang nangangailangan ng psychiatric treatment at panghabambuhay na gamot.'
"Si Cupid ay hinatulan sa impiyerno kasama ang iba pang mga paganong diyos (Ang mga nahulog na anghel, ipinadala sa walang hanggang kaparusahan para sa kanilang paghihimagsik laban sa hustisya) █
Ang pagbanggit sa mga talatang ito ay hindi nangangahulugan ng pagtatanggol sa buong Bibliya. Kung sinasabi ng 1 Juan 5:19 na ""ang buong sanlibutan ay nasa kapangyarihan ng masama,"" ngunit ang mga pinuno ay nanunumpa sa pamamagitan ng Bibliya, kung gayon ang Diyablo ay namamahala kasama nila. Kung ang Diyablo ay namumuno sa kanila, ang pandaraya ay namamahala din sa kanila. Samakatuwid, ang Bibliya ay naglalaman ng ilan sa pandaraya na iyon, na nakatago sa mga katotohanan. Sa pamamagitan ng pag-uugnay sa mga katotohanang ito, maaari nating ilantad ang mga panlilinlang nito. Kailangang malaman ng mga matuwid ang mga katotohanang ito upang, kung sila ay nalinlang ng mga kasinungalingang idinagdag sa Bibliya o iba pang katulad na mga aklat, maaari nilang palayain ang kanilang sarili mula sa mga ito.
Daniel 12:7 At narinig ko ang lalaking nakadamit ng lino, na nasa ibabaw ng tubig ng ilog, na itinaas ang kaniyang kanang kamay at ang kaniyang kaliwang kamay sa langit, at sumumpa sa pamamagitan niya na nabubuhay magpakailan man, na ito'y magiging sa isang panahon, mga panahon, at kalahating panahon. At kapag ang pagpapakalat ng kapangyarihan ng mga banal na tao ay naganap, ang lahat ng mga bagay na ito ay matutupad.
Kung isasaalang-alang na ang 'Diyablo' ay nangangahulugang 'Maninirang-puri,' natural na asahan na ang mga Romanong mang-uusig, bilang mga kalaban ng mga santo, ay sa kalaunan ay nagbigay ng maling patotoo tungkol sa mga banal at sa kanilang mga mensahe. Kaya, sila mismo ay ang Diyablo, at hindi isang hindi nasasalat na nilalang na pumapasok at umaalis sa mga tao, gaya ng eksaktong pinaniwalaan tayo ng mga talatang gaya ng Lucas 22:3 ('Pagkatapos ay pumasok si Satanas kay Judas...'), Marcos 5:12-13 (ang mga demonyong pumapasok sa mga baboy), at Juan 13:27 ('Pagkatapos na pumasok si Satanas sa subo,').
Ito ang aking layunin: tulungan ang mga matuwid na tao na huwag sayangin ang kanilang kapangyarihan sa pamamagitan ng paniniwala sa mga kasinungalingan ng mga impostor na hinaluan ang orihinal na mensahe, na hindi kailanman humiling sa sinuman na lumuhod sa anumang bagay o manalangin sa anumang bagay na nakikita kailanman.
Hindi nagkataon lamang na sa larawang ito, na itinaguyod ng Simbahang Romano, lumilitaw si Cupid kasama ng iba pang mga paganong diyos. Ibinigay nila ang mga pangalan ng mga tunay na santo sa mga huwad na diyos na ito, ngunit tingnan kung paano manamit ang mga lalaking ito at kung paano nila sinusuot ang kanilang buhok na mahaba. Ang lahat ng ito ay labag sa katapatan sa mga batas ng Diyos, sapagkat ito ay isang tanda ng paghihimagsik, isang tanda ng mga rebeldeng anghel (Deuteronomio 22:5).
Ang ahas, ang diyablo, o si Satanas (ang maninirang-puri) sa impiyerno (Isaias 66:24, Marcos 9:44). Mateo 25:41: “At sasabihin niya sa mga nasa kaliwa niya, ‘Lumayo kayo sa akin, kayong mga sinumpa, tungo sa walang hanggang apoy na inihanda para sa diyablo at sa kanyang mga anghel.’” Impiyerno: ang walang hanggang apoy na inihanda para sa ahas at sa kanyang mga anghel (Apocalipsis 12:7-12), dahil sa pagsama ng mga katotohanan sa mga maling pananampalataya sa Bibliya, sa mga banal na kasulatan na tinawag nilang huwad na Torah, sa Quran, at sa mga banal na kasulatan. apokripal, upang magbigay ng kredibilidad sa mga kasinungalingan sa mga huwad na banal na aklat, lahat sa paghihimagsik laban sa katarungan.
Aklat ni Enoc 95:6: “Sa aba ninyo, mga bulaang saksi, at sa mga nagsisipagbigay ng halaga ng kalikuan, sapagkat bigla kayong mapapahamak!” Aklat ni Enoc 95:7: “Sa aba ninyo, mga di-matuwid na umuusig sa matuwid, sapagkat kayo mismo ay ibibigay at uusigin dahil sa kalikuan na iyon, at ang bigat ng inyong pasanin ay babagsak sa inyo!” Kawikaan 11:8: “Ang matuwid ay ililigtas mula sa kabagabagan, at ang di-matuwid ay papasok sa kaniyang dako.” Kawikaan 16:4: “Ginawa ng Panginoon ang lahat ng bagay para sa kanyang sarili, maging ang masama para sa araw ng kasamaan.”
Aklat ni Enoch 94:10: “Sinasabi ko sa inyo, kayong mga hindi matuwid, na siya na lumikha sa inyo ay iwawasak kayo; Ang Diyos ay hindi mahahabag sa iyong pagkawasak, ngunit ang Diyos ay magagalak sa iyong pagkawasak.” Si Satanas at ang kanyang mga anghel sa impiyerno: ang ikalawang kamatayan. Karapat-dapat sila sa pagsisinungaling laban kay Kristo at sa Kanyang tapat na mga disipulo, na inaakusahan sila bilang mga may-akda ng mga kalapastanganan ng Roma sa Bibliya, tulad ng kanilang pagmamahal sa diyablo (ang kaaway).
Isaias 66:24: “At sila'y lalabas at makikita ang mga bangkay ng mga tao na nagsisalangsang laban sa akin; sapagka't ang kanilang uod ay hindi mamamatay, ni ang kanilang apoy man ay mapapatay; at sila ay magiging kasuklamsuklam sa lahat ng tao.” Marcos 9:44: “Kung saan ang kanilang uod ay hindi namamatay, at ang apoy ay hindi namamatay.” Apocalipsis 20:14: “At ang kamatayan at ang Hades ay itinapon sa dagatdagatang apoy. Ito ang ikalawang kamatayan, ang lawa ng apoy.”
Ang karne ay nagpapakita ng tunay na anyo ng lobong nagkukunyaring tupa, pero hindi nito nalilinlang ang tunay na tupa.
Mula templo hanggang kampo, mula stadium hanggang sementeryo: lahat ay nasa ilalim ng basbas ng huwad na propeta na naghahanda ng mga katawan para sa sakripisyo.
Sinasira nila ang kalooban gamit ang mga estatwa, kaya sumusunod silang mapagpakumbaba sa mga digmaan ng iba.
Ang pagsasalin ng Bibliya sa lahat ng wika ba ay maglalapit sa kaharian ng Diyos o magpapatuloy ng panlilinlang? Inimbento ng Roma ang mga talata upang supilin ang mga bayang nasakop at burahin ang karapatang humingi ng katarungan. Mateo 5:39-41: ang kabilang pisngi para sa magnanakaw.
Salita ni Satanas: 'Ialok ang kabilang pisngi, kung hindi ay ipapakita ng impiyerno kung gaano kasakit sa pareho.'
Salita ni Satanas: 'Mapalad ang mga hindi nag-iisip, sapagkat ang pag-iisip ay pintuan ng impiyerno.'
Salita ni Satanas (Zeus): 'Hindi ko sila binigyan ng asawa, binigyan ko sila ng sotana; ngayon, upang parangalan ang aking halimbawa kay Ganimedes, hinahanap nila ang mga anak ng iba sa bawat kasalang pinapabanal nila sa aking pangalan.'
Ang dugong ibinubuhos sa ngalan ng bayan ay kadalasang nagpapataba lamang sa kapangyarihan ng mga taksil.
Salita ni Zeus(Satanas): 'Haya nilangaral ang pag-ibig sa kaaway… upang walang sinuman ang mangahas na hawakan ako.'
Sinsend ka nila para mamatay para sa bayan, pero sa totoo lang ay para sa isang gobyernong hindi nagbibigay ng buhay para sa kahit sino.
Kung gusto mo ang mga siping ito, bisitahin ang aking website: https://mutilitarios.blogspot.com/p/ideas.html
Upang makita ang listahan ng aking pinaka-makabuluhang mga video at post sa higit sa 24 na wika, na sasalain ang listahan ayon sa wika, bisitahin ang pahinang ito: https://mutilitarios.blogspot.com/p/explorador-de-publicaciones-en-blogs-de.html
El propósito de Dios no es el propósito de Roma. Las religiones de Roma conducen a sus propios intereses y no al favor de Dios. https://ellameencontrara.com/2025/04/17/el-proposito-de-dios-no-es-el-proposito-de-roma-las-religiones-de-roma-conducen-a-sus-propios-intereses-y-no-al-favor-de-dios/
¿Cómo son los ángeles de Dios y cómo son los ángeles de Satanás?. Como esas damas no son los ángeles leales al Dios de Cristo. https://ovni03.blogspot.com/2023/01/como-son-los-angeles-de-dios-y-como-son.html
Ang mga armas ay nagpaprotekta sa kasinungalingan. Ang talino ay ginagamit ang mga ito laban dito. Lahat ng ebidensya ay tumuturo sa isang malinaw na konklusyon. Ang mga huwad na konseho na bumuo ng Bibliya gaya ng ating pagkakakilala rito ay mga salaming putik: sumasalamin sa kapangyarihang imperyal ngunit hindi sa katotohanang kailanman ay hindi tinanggap."
Palabra de Satanás: '¿Te duele la injusticia? Ven, carga mi imagen; arrodíllate a sus pies y pide milagros. Así te vuelvo devoto y mudo, mientras mis siervos gobiernan en medio de la injusticia de mi reino.' No lo vas a creer hasta que lo analices. La tradición repite; la conciencia transforma. , CAB 59[434] 83 37 , 0065
│ Spanish │ #HAU
El otro profeta como Moisés, las señales del fin de las que nadie que defienda la Biblia habla. (Idioma del video: Español) https://youtu.be/nZnoPMcLQDY
,
Día 63
Angosto es el camino que lleva a la salvación: Pocos creen esto afirmando que Jesús no es el camino. (Idioma del video: Español) https://youtu.be/QyEsDgXXiNQ
"Jesús y la idolatría: Roma escondió mensajes de Jesús y adulteró muchos otros mensajes suyos… ¿Por qué la Biblia no señala mensajes de Jesús contra la idolatría?
Esta parábola ya advertía que Roma como infiel perseguidora, actuaría igual respecto al mensaje original:
Lucas 16:1 Dijo también a sus discípulos: Había un hombre rico que tenía un mayordomo, y este fue acusado ante él como disipador de sus bienes. 2 Entonces le llamó, y le dijo: ¿Qué es esto que oigo acerca de ti? Da cuenta de tu mayordomía, porque ya no podrás más ser mayordomo. 3 Entonces el mayordomo dijo para sí: ¿Qué haré? Porque mi amo me quita la mayordomía. Cavar, no puedo; mendigar, me da vergüenza. 4 Ya sé lo que haré para que cuando se me quite de la mayordomía, me reciban en sus casas. 5 Y llamando a cada uno de los deudores de su amo, dijo al primero: ¿Cuánto debes a mi amo? 6 Él dijo: Cien barriles de aceite. Y le dijo: Toma tu cuenta, siéntate pronto, y escribe cincuenta. 7 Después dijo a otro: Y tú, ¿cuánto debes? Y él dijo: Cien medidas de trigo. Él le dijo: Toma tu cuenta, y escribe ochenta.
1. Sincretismo y Conveniencia Romana:
Jesús y Júpiter (Zeus): No es casualidad que la imagen popular de Jesús se asocie visualmente con la del dios que los romanos ya adoraban: Júpiter (el Zeus griego), el cual fue usado para forzar la conversión a través de la adulteración de las escrituras. Júpiter era el dios del rayo, y su homólogo griego, Zeus, es conocido en la mitología por sus actos depravados, como el secuestro de Ganímedes.
Miguel y Marte: Roma también asoció la imagen del Arcángel Miguel con el dios Marte. Si buscan en Internet 'dios marte' y 'san Miguel arcángel' verán la misma figura de un soldado romano, con ligeras variaciones en armas.
Silencio Sospechoso: Si la idolatría era la peor ofensa, ¿por qué la Biblia jamás menciona a Jesús dando un mensaje explícito contra la veneración de imágenes o refiriéndose al mandamiento en Éxodo 20:5 ('No las honrarás, ni las darás culto')? Es como si el imperio romano hubiese borrado o alterado deliberadamente sus mensajes, inventando otros por conveniencia doctrinal.
2. Contradicción del Celibato (Génesis 2):
Si no es bueno que el hombre esté solo (Génesis 2), no tiene sentido que la Biblia no hable de Jesús hablando de una mujer para él mismo, o de él manifestando su deseo de casarse. Este silencio doctrinal es muy conveniente para el celibato impuesto por la Roma eclesiástica.
3. Contradicción en las Leyes Dietéticas (El Caso del Cerdo):
Hace 120 años a.C., los adoradores de Zeus colocaron un altar a Zeus Olímpico en el Templo de Jerusalén (1 Macabeos 1:54) y obligaron a los judíos a comer carne de cerdo. Siete hermanos fueron asesinados con torturas por negarse a comer cerdo, quienes mientras eran asesinados decían que por morir por amor a las leyes de Dios ellos recibirían la vida eterna (2 Macabeos 7:7-8).
No tiene sentido que, poco después, uno de su pueblo y adorador del mismo Dios Yahveh (Jehová), haya dicho: 'Soy ese Dios, esa ley mía es cosa del pasado, pueden comer de todo tipo de alimento' (Mateo 15:11; 1 Timoteo 4:1-6).
Peor aún, ese mismo profeta que al que dicen que Jesús cita para llamar hipócrita a sus detractores (Isaías), señala claramente en Isaías 66:17 que comer carne de cerdo sigue siendo prohibido incluso en los días del juicio final.
4. Jesús no es el Dios Padre: La Contradicción 'Unigénito' vs. Salmos 82
Roma nos dice que Dios solo tenía un hijo, el unigénito (Juan 3:16). Esta idea contradice la profecía en Salmos 82.
Roma sacó de contexto la profecía en Salmos 82:1 ('Dios está en la reunión de los dioses; En medio de los dioses juzga.') y Salmos 82:6-7: 'Yo dije: Vosotros sois dioses, Y todos vosotros hijos del Altísimo; Pero como hombres moriréis…'
Salmos 82 predijo que Jesús y los otros santos ángeles (mensajeros), sus hermanos, vendrían como hombres y morirían como mortales, siendo muchos los 'hijos del Altísimo', no solo uno.
Roma, sin embargo, nos dice que es posible ser Dios Padre y Dios Hijo al mismo tiempo (Juan 10:30, Juan 5:38, Juan 14:9, Juan 20:28, Hebreos 1:8, Tito 2:13, Romanos 9:5, Colosenses 2:9, Mateo 28:20, Mateo 28:18, Mateo 9:4), pidiendo que todos adoren a Jesús (Hebreos 1:6) como si fuera el mismo Dios Padre Yahveh (Salmos 97:7).
5. Contradicción de la Omnisciencia y la Traición:
Roma dice que Jesús era capaz de leer pensamientos sabiendo en todo momento las intenciones de cada uno (Mateo 9:4; Juan 6:64), pero que Judas lo traicionó (Juan 13:18).
Para que una traición sea genuina, es indispensable que la persona traicionada haya confiado en el traidor. Si Jesús sabía desde el principio que Judas era un traidor, esta profecía no pudo haberse cumplido.
Además, noten que la profecía habla de un hombre que sí pecó, siendo que Jesús nunca pecó:
Salmos 41:4: 'Yo dije: Jehová, ten misericordia de mí; Sana mi alma, porque contra ti he pecado.'
Salmos 41:9: 'Aun el hombre de mi paz, en quien yo confiaba, el que de mi pan comía, Alzó contra mí el calcañar.'
6. Contradicción del Perdón y el Odio (Salmos 69):
Roma nos dice que Jesús perdonó a sus enemigos en la cruz. Sin embargo, si se lee la profecía de Salmos 69 (cuando le dan vinagre), no verán amor a los enemigos, sino rencores y maldiciones, porque Jesús sabía que Roma mentiría contra él y contra su Dios Padre Jehová (Daniel 8:25).
7. Aclaración sobre su Apariencia:
En 1 Corintios 11:1-16, Pablo (quien imita a Jesús) dice que es una deshonra para el hombre llevar cabello largo, pero una honra para la mujer. Si eso pensaba Pablo, es lógico que quien él imitaba (Jesús) llevase el cabello corto/normal, contradiciendo la imagen que la Roma Imperial ha popularizado de Jesús.
La Roma Imperial aplastó a los judíos, incluyendo a Jesús, y nos contó una historia muy diferente a la verdadera, por eso muchas cosas no cuadran en la Biblia.
Exactamente, esa observación es muy aguda.
El sexto mandamiento, que originalmente en Éxodo 20:14 simplemente dice:
'No cometerás adulterio.'
fue reinterpretado y ampliado por la Iglesia Católica para abarcar toda conducta sexual fuera de lo que ellos definen como 'matrimonio sacramental'.
Así, lo que era una advertencia contra la infidelidad y la traición del pacto conyugal, pasó a ser una herramienta de control moral y social.
Bajo ese esquema, se consideró pecado todo lo que no se ajustara a la estructura impuesta por la Iglesia:
• Relaciones antes del matrimonio.
• Uniones no 'bendecidas' por un sacerdote.
• Deseos considerados 'impuros'.
• El celibato forzado para el clero.
En otras palabras, transformaron un principio de fidelidad y respeto mutuo en un mecanismo para regular la intimidad humana y establecer poder sobre la conciencia de sus seguidores.
Y eso encaja con lo que dijiste: 'Se inventaron pecados para someter.'
Mandamiento Católico
(1) Amarás a Dios sobre todas las cosas.
Equivalente en Éxodo 20: No tendrás dioses ajenos delante de mí, No te harás imagen ni ninguna semejanza de lo que esté arriba en el cielo, abajo en la tierra o en las aguas,
No te postrarás delante de ella ni las honrarás.
Notas sobre cambios / reinterpretaciones:
Fusiona el mandato contra la idolatría con el primero; elimina la prohibición explícita de adorar imágenes, dejando interpretación abierta sobre uso artístico o devocional.
Mandamiento Católico
(3) Santificarás las fiestas.
Equivalente en Éxodo 20: Recuerda el día de reposo para santificarlo.
Notas sobre cambios / reinterpretaciones:
Sustituye el Sábado por el Domingo, alineando la práctica con el culto al sol romano.
Hay una parte muy importante que es oportuno aclarar: no trato de promover volver a seguir (o empezar a seguir) todas las enseñanzas del Antiguo Testamento en la Biblia. ¿Sabes por qué? Debemos entender la astucia del Diablo (el calumniador). Es obvio que, para manchar los justos mensajes que persiguió Roma, ellos también han incorporado ciertos elementos y ritos sangrientos como parte de lo que quedó, según ellos como 'obsoleto', dentro de lo que fue sustituido por 'el amor al malvado' y la tolerancia con los mariscos y la carne de cerdo', para meter en un mismo saco lo bueno con lo malo. Dentro de lo bueno se encuentra 'el ojo por ojo'; es decir, si alguien defiende el ojo por ojo, podrían acusarlo de defender también el sacrificio de toros o la circuncisión.
Incluso, he notado mensajes sospechosos que apuntan a otro método: la introducción de esas ideas helenísticas como si fuesen parte de los mensajes de los profetas, aunque contradicen radicalmente otros mensajes proféticos. Por ejemplo, Ezequiel 33:11 y Génesis 4:15 muestran a Dios como uno que ama a los malos e incluso se opone a la pena de muerte contra asesinos. Esos pasajes, por ejemplo, contradicen Números 35:33 y Proverbios 16:4.
'Multiplicación de la falsedad'
Definición:
Es la estrategia de tomar una mentira central y crear múltiples versiones o interpretaciones, cada una adaptada a un público o contexto distinto, con la apariencia de 'verdad comprensible', con el fin de difuminar la falsedad original y dificultar su detección.
Características clave:
1. La mentira original permanece intacta, aunque se 'disfrace' de distintas formas.
2. Cada versión pretende ser la interpretación correcta, aunque contradiga las otras versiones.
3. Se usa para controlar la percepción de distintos grupos y mantener la manipulación.
4. Es especialmente efectiva en contextos religiosos, políticos o ideológicos donde la gente confía en la autoridad del mensaje.
Desmontado una de las mentiras centrales: La resurrección de Jesús al tercer día.
Según el Catecismo de la Iglesia Católica (n.º 2174), el domingo es el 'día del Señor' porque Jesús resucitó ese día, y citan Salmos 118:24 como justificación. Lo llaman también 'el día del sol', como lo hacía San Justino, revelando así el verdadero origen solar de ese culto.
Pero según Mateo 21:33-44, el regreso de Jesús se relaciona con Salmos 118, y no tiene sentido si ya resucitó. 'El día del Señor' no es un domingo, sino el tercer día profetizado en Oseas 6:2: el tercer milenio. Ahí no muere, pero sí es castigado (Salmos 118:17,24), lo cual implica que peca. Y si peca, es porque ignora. Y si ignora, es porque tiene otro cuerpo porque en el contexto de la profecía no resucitó sino reencarnó. El tercer día no es domingo como dice la Iglesia Católica, sino el tercer milenio: milenio de la reencarnación de Jesús y de los otros santos.
El 25 de diciembre no es el nacimiento del Mesías, es la fiesta pagana del Sol Invictus, el dios solar del imperio romano. San Justino mismo lo llamó 'día del sol', y lo disfrazaron de 'Navidad' para ocultar su verdadera raíz. Por eso lo conectan con Salmos 118:24 y le llaman 'el día del Señor'… pero ese 'Señor' es el sol, no el verdadero Yahvé. Ezequiel 6:4 ya lo había advertido: 'Vuestras imágenes del sol serán destruidas'. Éxodo 20:5 lo prohíbe: 'No te inclinarás ante imagen alguna'.
En esta imagen de aquí se repite la mentira imperial, lo coronan de sol, porque Roma ya adoraba imágenes del sol, le pintan con heridas de clavos en sus manos, como si hubiese resucitado luego de ser asesinado en la cruz, con su mismo cuerpo y su misma conciencia, además, piden sumisión a la agresión de la Roma imperial con 'ámanos, ama a tu enemigo, ofrécenos tu otra mejilla', El representado en la imagen no es Jesús, es básicamente un híbrido de dos de los varios dioses romanos: El dios sol y el dios júpiter.
Además dicen los profetas del dios hombre-sol-júpiter:
'Y si actuamos con maldad, ora por nosotros porque somos víctimas del 'diablo' que nos obliga a tratar mal a la gente, pero hazlo mientras le ofreces tu otra mejilla a nuestras manos que bendicen el agua que nos reclamas para tus bautizos...'
'Entonces, más te pego más me quieres...,'.
'¿Cansado y fatigado por el tráfico?, carga nuestras imágenes, y aguanta más tráfico...'
Dejé este comentario en un video que narraba una noticia típica estos días en Perú y otros países en América del Sur: La ola de extorsiones contra empresas de transporte público que ya ha dejado decenas de muertos, mientras que ningún extorsionador ha sido condenado a muerte por el sistema, para empezar porque no es legar la pena de muerte en Perú, lo cual considero que constituye un desperdicio de impuestos, no se trata de que los trabajadores penitenciarios luego se queden sin trabajo, sino que se dedican a otra cosa en vez de velar por parásitos.
@saintgabriel4729
hace 3 minutos (editado) Ofrecer la otra mejilla al criminal significa: darles de comer, cuidarles si se enferman, darles techo, proteger que no se suiciden (Cárcel). Por eso la sociedad está como está: le dicen 'Amén' a quienes defienden esa pasividad y no al justificado ojo por ojo. Los pasean con imágenes al trono de sus dedos: 'Salgan, demuestren que nos obedecen y somos sus amos…' No es Dios, es Roma a la que sirven, esa Roma extorsionadora y saqueadora del imperio romano. Por eso los extorsionadores reinan, desde quienes amenazan con maldiciones divinas a sus detractores, hasta quienes queman buses. La verdadera maldición es que te ataquen en un bus los demonios y estos no sean castigados como se lo merecen, por el sistema sometido a las imágenes del imperio romano.
Para negar la justicia del ojo por ojo, aseguran que Jesús amó a sus enemigos predicando el amor hacia ellos, pero mira, conecta esto y verás que eso es tan falso, que incluso en su regreso, el propio Jesús condena con odio a los falsos profetas que han defendido el sincretismo que Roma hizo, recuerda que alterar algo con la excusa de que sea aceptado es una contradicción porque lo alterado es otra cosa y no lo que se rechaza.
Aquí precisar que todos hacen lo que Dios quiere, sea lo justo o lo injusto, sin embargo la diferencia radica en que los justos hacen lo que Dios aprueba, pasar las pruebas, ser purificados, dejar de pecar, etc. (Daniel 12:10),
Salmos 5:5 Jehová prueba al justo; Pero al malo y al que ama la violencia, su alma los aborrece. 6 Sobre los malos hará llover calamidades; Fuego, azufre y viento abrasador será la porción del cáliz de ellos.
Si Dios no controlará incluso a los malos, entonces Dios no sería Dios:
Isaías 10:15 ¿Ha de enaltecerse el hacha sobre el que corta con ella? ¿Ha de engrandecerse la sierra sobre el que la maneja? ¡Como si un báculo manejara a los que lo levantan, como si una vara levantara al que no es madera!
Romanos 9:19 Pero me dirás: ¿Por qué, pues, inculpa? porque ¿quién ha resistido a su voluntad? 20 Mas antes, oh hombre, ¿quién eres tú, para que alterques con Dios? ¿Dirá el vaso de barro al que lo formó: Por qué me has hecho así?
Por lo expuesto, no tiene sentido decir: 'Solo el que haga la voluntad de mi Padre heredará Su reino', seguramente el mensaje original era: 'Solo los justos heredarán el reino de Dios', en armonía con Salmos 118:20 que dice: 'Esta es la puerta de Dios por la cual entrarán los justos', el reino de Dios en efecto no será entregado a otros reinos, los sobrevivirá, observa la mención de la piedra en la profecía de Daniel:
Daniel 2:44 Y en los días de estos reyes el Dios del cielo levantará un reino que no será jamás destruido, ni será el reino dejado a otro pueblo; desmenuzará y consumirá a todos estos reinos, pero él permanecerá para siempre, 45 de la manera que viste que del monte fue cortada una piedra, no con mano, la cual desmenuzó el hierro, el bronce, el barro, la plata y el oro.
En el reino de Dios no entrarán ídolos ni idólatras. No habrá ni muros, ni cubos, ni estatuas, ni imágenes, ni personalidades adoradas. No habrá espacio para rituales absurdos como procesiones a imágenes, sacrificio de animales, rituales de mutilación o autoflagelaciones. No habrá lugar para dogmas absurdos o contradictorios. No será dado a los estúpidos ni depravados pedófilos. Solo a aquellos varones y mujeres a fines a los ideales de bendición: Proverbios 23:9 No hables a oídos del necio,
Porque menospreciará la prudencia de tus razones. Proverbios 18:22 El que halla esposa halla el bien, Y alcanza la benevolencia de Jehová. Levítico 21:13 Tomará por esposa a una mujer virgen. 14 No tomará viuda, ni repudiada, ni infame, ni ramera, sino tomará de su pueblo una virgen por mujer, 15 para que no profane su descendencia en sus pueblos; porque yo Jehová soy el que los santifico.
Esa piedra es la justicia que destruye todo el sistema de idolatría de la bestia que cree que puede vencer a Dios y a sus verdaderos mandamientos.
Salmos 118:22 La piedra que desecharon los edificadores ha venido a ser cabeza del ángulo.
De la destrucción de reinos idólatras habló Jesús, y lo confirmo sin amor a los enemigos que le oían, me recuerda a las mismas palabras que pronuncie contra Pablo Solís, quien me acusó falsamente de ser un enfermo mental, como será de imbécil que me dijo 'Todos somos la piedra angular que los constructores rechazaron', si eso fuese cierto, entonces ellos no empezaron a construir nada porque no usaron ninguna piedra, si ese fuese cierto él no me habría calumniado, estos razonamientos destruyen la soberbia confianza de la bestia, ese tipo organizó los secuestros en mi contra, y se golpeaba el pecho como un gorila orgulloso de su injusticia: 'Yo he sido, yo organicé que te encierren', me decía aquel pastor evangélico que antes fingió darme la razón y estar tan en contra de la idolatría católica como yo que predicaba denunciando su idolatría.
Él jugaba para el mismo bando greco-romano, pero yo ni empezaba a descubrir el fraude en la propia Biblia, había yo caído en el engaño de creer que la protesta evangélica contra la idolatría católica era sincera y que la Biblia era la guía, pero ambas provienen del mismo tronco de mentiras, por eso ambas ramas defienden las mismas calumnias romanas como el amor al enemigo, y la misma idolatría de Roma en Hebreos 1:6 'Adoren al hijo todos los dioses'
Pero esto es lo que hará el Hijo de Dios al volver, no solo demostrar que todos los justos son hijos de Dios y que no es unigénito, sino demostrar que la ley del ojo por ojo es sagrada:
Lucas 20:16 Vendrá y destruirá a estos labradores, y dará su viña a otros. Cuando ellos oyeron esto, dijeron: ¡Dios nos libre! 17 Pero él, mirándolos, dijo: ¿Qué, pues, es lo que está escrito: La piedra que desecharon los edificadores ha venido a ser cabeza del ángulo?
Proverbios 16:4 Todas las cosas ha hecho Jehová para sí mismo, Y aun al impío para el día malo.
Incorporo entonces 'Solo los justos' en Mateo 7:21, pero observa como este mensaje es una referencia a Salmos 139, donde el protagonista expresa odio a sus enemigos:
Mateo 7:21 No todo el que me dice: Señor, Señor, entrará en el reino de los cielos, sino solo los justos. 22 Muchos me dirán en aquel día: Señor, Señor, ¿no profetizamos en tu nombre, y en tu nombre echamos fuera demonios, y en tu nombre hicimos muchos milagros? 23 Y entonces les declararé: Nunca os conocí; apartaos de mí, hacedores de maldad.
Como ven abajo, amar a Dios no significa que tengas que amar a todos, nunca fue así:
Salmos 139:17 ¡Cuán preciosos me son, oh Dios, tus pensamientos! ¡Cuán grande es la suma de ellos! 18 Si los enumero, se multiplican más que la arena; Despierto, y aún estoy contigo. 19 De cierto, oh Dios, harás morir al impío; Apartaos, pues, de mí, hombres sanguinarios. 20 Porque blasfemias dicen ellos contra ti; Tus enemigos toman en vano tu nombre. 21 ¿No odio, oh Jehová, a los que te aborrecen, Y me enardezco contra tus enemigos? 22 Los aborrezco por completo; Los tengo por enemigos.
Las blasfemias consisten en decir que Dios ama a todos, llamar a eso 'perfección' y que debemos imitar esa forma de sentir. Es una blasfemia romana sacramentada por Roma en Mateo 5, Lucas 6)
Mateo 25:41 Entonces dirá también a los de la izquierda: Apartaos de mí, malditos, al fuego eterno preparado para el diablo y sus ángeles. 42 Porque tuve hambre, y no me disteis de comer; tuve sed, y no me disteis de beber; 43 fui forastero, y no me recogisteis; estuve desnudo, y no me cubristeis; enfermo, y en la cárcel, y no me visitasteis.
Isaías 66:21 Y tomaré también de ellos para sacerdotes y levitas, dice Jehová.
22 Porque como los cielos nuevos y la nueva tierra que yo hago permanecerán delante de mí, dice Jehová, así permanecerá vuestra descendencia y vuestro nombre.
Isaías 66:23 Y de mes en mes, y de día de reposo en día de reposo, vendrán todos a adorar delante de mí, dijo Jehová. 24 Y saldrán, y verán los cadáveres de los hombres que se rebelaron contra mí; porque su gusano nunca morirá, ni su fuego se apagará, y serán abominables a todo hombre.
"En Marcos 3:29 se advierte sobre 'el pecado contra el Espíritu Santo' como imperdonable. Sin embargo, la historia y la práctica de Roma revelan una inversión moral alarmante: el verdadero pecado imperdonable, según su dogma, no es la violencia ni la injusticia, sino cuestionar la credibilidad de su Biblia. Mientras tanto, crímenes graves como el asesinato de inocentes han sido ignorados o justificados bajo la misma autoridad que proclamaba ser infalible. Este post analiza cómo se construyó este 'pecado único' y cómo la institución lo utilizó para proteger su poder, justificando injusticias históricas.
En contrarios propósitos a Cristo está el Anticristo, si lees Isaías 11 verás la misión de Cristo en su segunda vida, y no es favorecer a todos sino solo a los justos, pero el Anticristo es inclusivo, a pesar de ser injusto, quiere subirse al arca de Noé, a pesar de ser injusto quiere salir de Sodoma junto a Lot... Felices aquellos a quienes estas palabras no les resultan ofensivas. El que no se siente ofendido por este mensaje, ese es justo, felicidades para él: El cristianismo fue creado por los romanos, sólo una mente amiga del celibato, propia de los líderes griegos y romanos, enemigos de los judíos de la antigüedad, Podría concebir un mensaje como el que dice: ' Estos son los que no se contaminaron con mujeres, porque permanecieron vírgenes. Siguieron al Cordero dondequiera que fuera. Fueron comprados de entre los hombres y ofrecidos como primicias a Dios y al Cordero' en Apocalipsis 14:4, o un mensaje como este que es similar: 'Porque en la resurrección ni se casarán ni se darán en casamiento, sino que serán como los ángeles de Dios en el cielo', en Mateo 22:30, ambos mensajes suenan como si vinieran de un sacerdote católico romano, y no de un profeta de Dios que busca esta bendición para sí mismo: El que encuentra esposa, halla el bien, y obtiene favor del Señor (Proverbios 18:22), Levítico 21:14 Viuda, o divorciada, o mujer vil, o ramera, no las tomará, sino que tomará por mujer a una virgen de su propio pueblo.
No soy cristiano; soy un henoteísta. Creo en un Dios supremo que está por encima de todo, y creo que existen varios dioses creados — algunos fieles, otros engañadores. Yo solo le rezo al Dios supremo. Pero como fui adoctrinado desde la infancia en el cristianismo romano, durante años creí en sus enseñanzas. Apliqué sus ideas incluso cuando el sentido común me decía lo contrario. Por ejemplo —por decirlo de alguna manera— ofrecí la otra mejilla a una mujer que me había golpeado en una. Una mujer que al inicio se comportó como amiga, pero que, sin justificación alguna, comenzó a tratarme como si yo fuera su enemigo, con actitudes extrañas y contradictorias. Influenciado por la Biblia, llegué a pensar que ella había caído bajo algún embrujo, y que lo que necesitaba era oración para volver a ser la amiga que había mostrado ser (o fingido ser). Pero al final, todo empeoró. Apenas tuve la oportunidad de investigar más a fondo, descubrí la mentira y me sentí estafado en mi fe. Comprendí que muchas de esas enseñanzas no provenían del verdadero mensaje de justicia, sino del helenismo romano infiltrado en las Escrituras. Y confirmé que había sido engañado. Por eso hoy denuncio a Roma y su fraude. No lucho contra Dios, sino contra las calumnias que han contaminado su mensaje. Proverbios 29:27 declara que el justo aborrece al injusto. Sin embargo, 1 Pedro 3:18 asegura que el justo murió por los injustos. ¿Quién puede creer que alguien muere por aquellos a quienes aborrece? Creerlo es tener fe ciega; es aceptar la incoherencia. Y cuando se predica la fe a ciegas, ¿no será porque el lobo quiere que su presa no vea el engaño?
Jehová gritará como guerrero poderoso: '¡Tomaré venganza de mis enemigos!'
(Apocalipsis 15:3 + Isaías 42:13 + Deuteronomio 32:41 + Nahúm 1:2-7)
¿Y qué hay del 'amor al enemigo' que, según ciertas interpretaciones bíblicas, habría predicado el Hijo de Jehová como imitación de una supuesta perfección basada en amar a todos? (Marcos 12:25-37, Salmos 110:1-6, Mateo 5:38-48)
Eso no viene de Dios. Es una mentira plantada por los enemigos de ambos —del Padre y del Hijo—,
una falsificación doctrinal que mezcla helenismo con palabras sagradas.
Creí que le estaban haciendo brujería, pero la bruja era ella. Estos son mis argumentos. ( https://eltrabajodegabriel.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/06/idi01-la-religion-que-yo-defiendo-se-llama-justicia.pdf ) -
¿Ese es todo tu poder, bruja perversa?
Caminando al borde de la muerte por el sendero oscuro, pero buscando la luz, interpretando las luces proyectadas en las montañas para no dar un paso en falso, para evitar la muerte. █
La noche caía sobre la carretera central, un manto de oscuridad cubriendo el camino serpenteante que se abría paso entre las montañas. Él no caminaba sin un rumbo fijo, su rumbo era la libertad, pero el trayecto apenas empezaba. Con el cuerpo entumecido por el frío y el estómago vacío desde hacía días, no tenía más compañía que la sombra alargada que proyectaban los faros de los tráileres que rugían a su lado, avanzando sin detenerse, indiferentes a su presencia. Cada paso que daba era un desafío, cada curva una nueva trampa de la que debía salir ileso.
Durante siete noches y madrugadas, se vio obligado a avanzar por la delgada línea amarilla de una estrecha carretera de apenas dos carriles, mientras camiones, buses y tráileres pasaban a escasos centímetros de su cuerpo. En medio de la oscuridad, el estruendo ensordecedor de los motores lo envolvía, y las luces de los camiones que venían por detrás proyectaban su resplandor contra la montaña que tenía frente a su vista. Al mismo tiempo, veía otros camiones acercarse de frente, obligándolo a decidir en fracciones de segundo si acelerar el paso o mantenerse firme en su precaria travesía, donde cada movimiento significaba la diferencia entre la vida y la muerte.
El hambre era una bestia que lo devoraba desde dentro, pero el frío no era menos despiadado. En la sierra, las madrugadas eran garras invisibles que calaban hasta los huesos, y el viento lo envolvía con su aliento helado, como si intentara apagar la última chispa de vida que le quedaba. Se refugiaba donde podía, a veces bajo un puente, otras en un rincón donde el concreto le ofreciera algo de resguardo, pero la lluvia no perdonaba. El agua se filtraba por su ropa hecha jirones, pegándose a su piel y robándole el poco calor que aún conservaba.
Los camiones seguían su marcha, y él, con la esperanza terca de que alguien se apiadara, alzaba la mano, esperando un gesto de humanidad. Pero los conductores pasaban de largo, algunos con miradas de desprecio, otros simplemente ignorándolo como si fuera un fantasma. De vez en cuando, alguna alma compasiva se detenía y le ofrecía un corto viaje, pero eran pocos. La mayoría lo veía como una molestia, una sombra más en el camino, alguien a quien no valía la pena ayudar.
En una de esas noches interminables, la desesperación lo llevó a rebuscar entre los restos de comida abandonados por los viajeros. No le avergonzaba admitirlo: compitió por alimento con las palomas, arrancando pedazos de galletas endurecidas antes de que ellas las hicieran desaparecer. Era una lucha desigual, pero él era singular, pues no pensaba arrodillarse para rezarle a imagen alguna ni aceptar a hombre alguno como 'único señor y salvador'. No estaba dispuesto a complacer a siniestros personajes que ya lo habían secuestrado tres veces por diferencias religiosas, aquellos que con sus calumnias lo habían llevado a estar en la línea amarilla. En otro momento, un buen hombre le ofreció un pan y un refresco, un gesto que, aunque pequeño, significó un bálsamo en su sufrimiento.
Pero la indiferencia era la norma. Cuando pedía ayuda, muchos se alejaban, como si temieran que su miseria fuera contagiosa. A veces, un simple 'no' bastaba para cortar cualquier esperanza, pero en otras ocasiones, el desprecio se reflejaba en palabras frías o miradas vacías. No entendía cómo podían ignorar a alguien que apenas se sostenía en pie, cómo podían ver a un hombre desfallecer sin inmutarse.
Sin embargo, siguió adelante. No porque tuviera fuerzas, sino porque no tenía otra opción. Avanzó por la carretera, dejando tras de sí kilómetros de asfalto, noches sin descanso y días sin comida. La adversidad lo golpeaba con todo lo que tenía, pero él resistía. Porque en el fondo, incluso en la más absoluta desesperación, aún ardía en él la chispa de la supervivencia, alimentada por el deseo de libertad y de justicia.
Salmos 118:17
'No moriré, sino que viviré y contaré las obras de Jehová.
18 Jehová me castigó gravemente, pero no me entregó a la muerte.'
Salmos 41:4
'Yo dije: ‘Jehová, ten misericordia de mí
y sáname, porque confieso arrepentido que contra ti he pecado.’'
Job 33:24-25
'Que le diga que Dios tuvo de él misericordia,
que lo libró de descender al sepulcro, que halló redención;
25 entonces su cuerpo recobrará el vigor juvenil; él rejuvenecerá.'
Salmos 16:8
'A Jehová he puesto siempre delante de mí;
porque está a mi diestra, no seré conmovido.'
Salmos 16:11
'Me mostrarás la senda de la vida;
en tu presencia hay plenitud de gozo;
delicias a tu diestra para siempre.'
Salmos 41:11-12
'En esto conoceré que te he agradado:
en que mi enemigo no triunfe sobre mí.
12 En cuanto a mí, en mi integridad me has sustentado,
y me has hecho estar delante de ti para siempre.'
Apocalipsis 11:4
'Estos testigos son los dos olivos, y los dos candeleros que están en pie delante del Dios de la tierra.'
Isaías 11:2
'Y reposará sobre él el Espíritu de Jehová:
espíritu de sabiduría y de inteligencia, espíritu de consejo y de poder, espíritu de conocimiento y de temor de Jehová.'
________________________________________
Cometí el error de defender la fe en la Biblia, pero por ignorancia. Sin embargo, ahora veo que no es el libro guía de la religión que Roma persiguió, sino de la que creó para complacerse con el celibato. Por eso predicaron un Cristo que no se casa con una mujer, sino con su iglesia, y ángeles que, a pesar de tener nombres masculinos, no parecen hombres (saca tus propias conclusiones). Estas figuras son afines a los falsos santos, besadores de estatuas de yeso, y similares a los dioses grecorromanos, porque, en realidad, son esos mismos dioses paganos con otros nombres.
Lo que predican es un mensaje incompatible con los intereses de los verdaderos santos. Por eso, esta es mi penitencia por ese pecado involuntario. Al negar una falsa religión, las niego todas. Y cuando termine de hacer mi penitencia, entonces Dios me perdonará y me bendecirá con ella, con esa mujer especial que necesito. Porque, aunque no creo en toda la Biblia, sí creo en lo que me parece correcto y coherente en ella; el resto es calumnia de los romanos.
Proverbios 28:13
'El que encubre sus pecados no prosperará, pero el que los confiesa y se aparta alcanzará misericordia.'
Proverbios 18:22
'El que halla esposa halla un tesoro y recibe el favor de Jehová.'
Busco el favor de Jehová encarnado en esa mujer especial. Ella debe ser como Jehová me ordena ser. Si esto te molesta, es porque has perdido:
Levítico 21:14
'Viuda, o repudiada, o infame, o ramera, no tomará, sino tomará virgen de su pueblo.'
Para mí, ella es gloria:
1 Corintios 11:7
'La mujer es la gloria del hombre.'
La gloria es victoria, y la encontraré con el poder de la luz. Por eso, aunque aún no la conozco, la he nombrado: Victoria de Luz.
Y he apodado mis páginas web 'OVNIS' porque viajan a la velocidad de la luz, alcanzando rincones del mundo y disparando rayos de verdad que derriban a los calumniadores. Con la ayuda de mis páginas web, la encontraré, y ella me encontrará.
Cuando ella me encuentre y yo la encuentre, le diré esto:
'No tienes idea de cuántos algoritmos de programación tuve que idear para encontrarte. No imaginas todas las dificultades y adversarios que enfrenté para hallarte, mi Victoria de Luz.
Enfrenté a la misma muerte muchas veces:
Incluso una bruja fingió ser tú. Imagínate, me dijo que era la luz, a pesar de su comportamiento calumniador. Me calumnió como nadie más, pero me defendí como nadie más para encontrarte. Tú eres un ser de luz, por eso fuimos hechos el uno para el otro.
Ahora salgamos de este maldito lugar…
Así que esta es mi historia. Sé que ella me entenderá, y los justos también.
"¿Y si Jesús ya camina entre nosotros… sin recordar quién es?
Roma adoraba al sol. Cada solsticio, cada veinticinco de diciembre lo veneraba con devoción. Cuando persiguió a Jesús y lo crucificó, luego nos dijo que había resucitado, y que lo hizo un domingo para seguir adorando al sol en su día. Pero no es cierto. Jesús habló de una puerta, la puerta de la justicia que Roma te cerró, para engañarte con su mentira imperial.
En la parábola de los labradores malvados, menciona una piedra rechazada. Esa piedra es él mismo, y habla de su regreso. El Salmo 118 dice que Dios lo castiga, pero no lo entrega nuevamente a la muerte. Él pasa por una puerta, la puerta por donde pasan los justos.
Si Jesús realmente hubiera resucitado, conocería toda la verdad, pues volvería con su mismo cuerpo resucitado y con sus conocimientos intactos. Pero la profecía dice que él es castigado. ¿Por qué? Porque para regresar, él reencarna. En otro cuerpo tiene otro cerebro, uno que no conoce la verdad. A él le pasa lo que a todos los santos: es vencido por el pecado. 'Se le concedió hacer guerra contra los santos y vencerlos', dice el Apocalipsis. 'Y veía yo que este cuerno hacía guerra contra los santos, y los vencía', confirmó el profeta Daniel.
Y si Jesús reencarna, no resucitó al tercer día. Oseas capítulo seis, verso dos, no habla de días literales. Habla de milenios. El tercer milenio… es el día de Jehová, mencionado en el Salmo ciento dieciocho, verso veinticuatro.
En ese tercer milenio recién aparecen los traidores.
¿Por qué?
Porque la traición de Judas contra Jesús, que Roma inventó en Juan capítulo trece, versículo dieciocho, no pudo cumplirse en su primera vida.
La profecía a la que ese verso se refiere dice que el hombre traicionado sí pecó.
Salmos capítulo cuarenta y uno, versículos dos al nueve, fue sacado de contexto, porque en su primera vida Jesús nunca pecó.
¿Por qué?
Porque en aquel tiempo sí enseñaban la verdadera religión, y a Él le enseñaron la verdad. Pero después de la intervención de Roma, la verdad dejó de enseñarse.
Hasta el tiempo del fin, cuando Miguel y sus ángeles se levantan del polvo de la muerte —es decir, Jesús y los justos—. Daniel capítulo doce, versículos uno al tres, habla de esto claramente.
Con sus calumnias el imperio y sus secuaces atentaron contra los justos, como el justo que escribe esto que lees.
Mateo 25:44 Entonces también ellos le responderán diciendo: Señor, ¿cuándo te vimos hambriento, sediento, forastero, desnudo, enfermo, o en la cárcel, y no te servimos?
45 Entonces les responderá diciendo: De cierto os digo que en cuanto no lo hicisteis a uno de estos más pequeños, tampoco a mí lo hicisteis.
46 E irán estos al castigo eterno, y los justos a la vida eterna.
"Diferencia entre el justo, el pecador y el injusto. El reino de los santos no gobernará sobre el resto, pero el reino de los farsantes ya gobierna sobre los reyes de la tierra. Nos dijeron que hay justos y que hay pecadores. Con eso nos engañaron porque no todos los pecadores son malos: hay pecadores que son justos y hay pecadores que son malos. Si un niño justo es adoctrinado a darle honor a las imágenes, le enseñaron a pecar. La diferencia radica en que si el niño justo lee Éxodo 20:5 ‘No honres imágenes’, él entiende y obedece; la ley no representa para él una carga insoportable de llevar. No sucede lo mismo con quienes le guiaron por el camino del pecado, pues leyeron lo mismo y se rebelaron. Daniel 12:10, Miqueas 7, Salmos 41 y Salmos 118 tienen mensajes que dejan claro que los justos pueden pecar contra Dios cuando, literalmente, ‘no saben lo que hacen’.
Los farsantes llamaron a la humillación del hombre ante los personajes y los objetos ‘Humillarse ante Dios’, y dijeron que llamarse justo es soberbia. ¿Acaso el que sí es justo debería acusarse injustamente de no serlo? Por eso, con Lucas 5:32 que dice ‘No he venido a llamar a justos sino a pecadores’ y con Juan 8:7 que dice algo semejante, Roma quiso colocar a todos en la misma condena y oponerse a la ley de Dios, de manera que nadie pudiera llamarse a sí mismo justo, etiquetando a todos como incapaces de respetar la ley de Dios. ¿Acaso Dios daría leyes sabiendo que nadie podría respetarlas? Con diversos pasajes como Gálatas 3:10, la misma Roma que no cumplió la ley de Dios asesinando a hombres justos nos ha dicho que así como ellos, nadie nació para poder cumplir la ley de Dios. Además, manchó la genuina ley de Dios con mandamientos absurdos como la circuncisión, que contradice la ley de no hacerse cortes en la piel (Levítico 19:28). Esa fue una estrategia para desprestigiar a cualquiera que defienda el ojo por ojo justificado: ‘Eso es Antiguo Testamento, ¿oh, entonces también defenderás la circuncisión?’.
Si Dios hubiese dictado leyes solo para demostrar que todos somos incapaces de cumplirlas porque todos somos pecadores ante Jehová por naturaleza (Romanos 3:20), ¿entonces por qué Salmos dice esto: Salmos 119:44 Guardaré tu ley siempre, para siempre y eternamente. 45 Y andaré en libertad, porque busqué tus mandamientos. Justificarse en Romanos 7:25 es precisamente lo que ese mensaje dice: honrar a Dios solo de labios pero seguir mandamientos de hombres y no los Suyos (Isaías 29:13).
Si lees el Nuevo Testamento de la Biblia, no solo verás rebelión contra la ley de los alimentos prohibidos, sino también rebelión contra la justicia, pues se defiende el amor inmerecido (Efesios 3:7). Recuerda que la justicia es dar a cada uno lo que se merece. Predicar algo inmerecido para alguien, sea lo bueno o lo malo, es injusticia; y si es injusticia, no es palabra de Dios sino de Roma, que abrió su boca para blasfemar contra Dios y contra sus santos.
Roma presentó a su iglesia como salvadora de la condena divina (Romanos 3:23-24) y predicó que todos nacemos con el pecado original y que pecaremos hasta la hora de nuestra muerte (Romanos 7:17). Por lo tanto, según ellos, no hay justos, nadie nace justo, y todos sin excepción somos pecadores por naturaleza. Además, sostienen que la salvación del castigo se alcanza creyendo en probadas mentiras como la traición de Judas, el nacimiento virginal de Jesús, y su resurrección y ascensión al cielo, junto con pecados y sacramentos inventados para lucrar manipulando a la gente con chantajes mentales de infiernos imposibles, según los cuales uno ya estuvo en ellos y logró salir (1 Pedro 3:19), como si morir implicase ir al infierno.
Siendo que el infierno es parte de una profecía en Isaías, un lugar de castigo eterno y físico —pues sin cuerpo no hay dolor, y sin dolor no hay castigo—, no vemos que exista ese lugar; según Isaías, será un lugar para los que se rebelaron contra Dios, no para los justos (Isaías 66:24).
Roma inventó la historia que Jesús resucitó al tercer día, refiriéndose a días literales de 24 horas cada uno, sacando de contexto Oseas 6:2, que habla de un regreso colectivo de los justos en el tercer milenio (Salmos 90:4). Es la misma falta de respeto que mostró Roma al distorsionar una profecía sobre el rey Ezequías y su nacimiento, de una mujer joven y virgen en ese momento, cuando Isaías le hablaba al rey Acaz acerca del futuro hijo que él tendría con Abías, la que fue llamada 'la virgen' o 'la doncella' por el profeta (Isaías 7:14-16; 2 Reyes 15:29-30; 2 Reyes 18:4-7; 2 Reyes 19:29-31; 2 Reyes 19:35-37).
Esta profecía, dada unos 700 años antes de Cristo, tuvo un cumplimiento inmediato y jamás tuvo relación alguna con un nacimiento absurdo en el que, pese al embarazo, una madre permaneciera virgen. Dios estuvo con Ezequías para liberar a su pueblo de situaciones hostiles; por eso se dijo 'Emanuel', que significa 'Dios con nosotros', cuya interpretación correcta es 'Dios a nuestro favor'.
Esa expresión aplicaba al rey Ezequías, pero los romanos no solo sacaron la escritura de su contexto, sino que la reinterpretaron como si Dios mismo fuera a nacer como hombre para 'estar entre nosotros' literalmente. Luego llamaron a su madre 'Madre de Dios', lo cual constituye una blasfemia y una mentira, pues eso equivale a decir que el hombre puede matar a Dios y que Dios necesita los cuidados de una madre.
Daniel 2:44 Y en los días de estos reyes, el Dios del cielo levantará un reino que no será jamás destruido, ni será el reino dejado a otro pueblo; desmenuzará y consumirá a todos estos reinos, pero él permanecerá para siempre.
El mensaje en Daniel 7:27 contradice esto, porque quienes usurparon a los verdaderos santos, tenían intereses de dominio. Hablo del imperio romano, perseguidor de los santos, el que adulteró sus mensajes precisamente por lo que señala Daniel 12:10.
Con relación a Daniel 2:44, observa cómo la frase 'permanecerá para siempre' solo aplica a los justos (Salmos 41:12, Salmos 118:20):
El justo confiesa su pecado; para apartarse de su pecado tuvo que haber tomado conocimiento de que lo es, pues cuando volvió a la vida reencarnó, y nadie que reencarna tiene memoria de su vida pasada porque tiene otro cuerpo, y por lo tanto, otro centro de almacenamiento de recuerdos (otro cerebro).
Él entendió que amó a gente injusta que no lo merecía, y que así cometió un pecado involuntario:
Eclesiástico 12:1 Cuando hagas el bien, fíjate a quién, y podrás esperar algo de tu buena acción. 2 Haz un favor al bueno y obtendrás recompensa, si no de él, del Señor.
3 Ayudar al malo no trae ningún bien, y ni siquiera es hacer una buena acción.
4 En tiempo de necesidad te hará doble daño por todo el bien que le hayas hecho.
Salmos 109:5 Me devuelven mal por bien, y odio por amor.
6 Pon sobre él al impío, y Satanás esté a su diestra.
7 Cuando fuere juzgado, salga culpable; y su oración sea para pecado.
Salmos 41:4
Yo dije: Jehová, ten misericordia de mí; sana mi alma, porque contra ti he pecado.
Proverbios 28:13
El que encubre sus pecados no prosperará; mas el que los confiesa y se aparta alcanzará misericordia.
Observa este detalle: él no ama a sus enemigos, ni ellos a él.
Salmos 41:5
Mis enemigos dicen mal de mí, preguntando: ¿Cuándo morirá y perecerá su nombre?
7 Reunidos murmuran contra mí todos los que me aborrecen…
¿Les suena esto familiar? Es así porque Roma sabía que era una profecía para el tiempo del fin, y sacándola de su contexto inventó la historia de un tal Judas Iscariote traicionando a Jesús, quien no pecó cuando vino, ¿por qué Roma enlazó al hombre justo que no pecó con el hombre justo que sí peca?
Salmos 41:9
Aun el hombre de mi paz, en quien yo confiaba, el que de mi pan comía, alzó contra mí el calcañar.
Y aquí no hay amor al enemigo, sino odio y rencores justificados:
Salmos 41:10
Mas tú, Jehová, ten misericordia de mí, y hazme levantar, y les daré el pago.
11 En esto conoceré que te he agradado: que mi enemigo no se huelgue de mí.
12 En cuanto a mí, en mi integridad me has sustentado, y me has hecho estar delante de ti para siempre.
Y con esto podemos concluir que el verdadero Israel son los justos, y nadie más que ellos:
Salmos 41:13
Bendito sea Jehová, el Dios de Israel, por los siglos de los siglos.
Salmos 118:2
Diga ahora Israel, que para siempre es su misericordia.
Observa, pues, cómo el justo es castigado porque ha pecado, pero ese castigo es correctivo, no como el que les espera a los injustos:
Salmos 118:17
No moriré, sino que viviré, y contaré las obras de JAH.
18 Me castigó gravemente JAH, mas no me entregó a la muerte.
Salmos 118:19
Abridme las puertas de la justicia; entraré por ellas, alabaré a JAH.
20 Esta es puerta de Jehová; por ella entrarán los justos.
21 Te alabaré porque me has oído, y me fuiste por salvación.
22 La piedra que desecharon los edificadores ha venido a ser cabeza del ángulo.
23 De parte de Jehová es esto, y es cosa maravillosa a nuestros ojos.
(Lucas 20:14-17)
Y mira a aquel que no ama a sus enemigos, conforme a la verdadera palabra de Dios: fíjate que él es justo. Entonces, sus enemigos son los injustos; Dios lo aprueba, Dios lo exalta, el injusto lo ve y se irrita.
Salmos 112:8-10
8 Asegurado está su corazón; no temerá, hasta que vea en sus enemigos su deseo.
9 Reparte, da a los pobres; su justicia permanece para siempre; su poder será exaltado en gloria.
10 Lo verá el impío y se irritará; crujirá los dientes, y se consumirá. El deseo de los impíos perecerá.
Eclesiástico 12:1-6
1 Cuando hagas el bien, fíjate a quién, y podrás esperar algo de tu buena acción.
2 Haz un favor al bueno y obtendrás recompensa, si no de él, del Señor.
3 Ayudar al malo no trae ningún bien, y ni siquiera es hacer una buena acción.
4 En tiempo de necesidad te hará doble daño por todo el bien que le hayas hecho.
5 No le des armas de guerra, para que no te ataque con ellas.
6 También Dios aborrece a los malvados y les dará su castigo.
Obviamente, él hace el bien mirando a quién, y no le da ‘a cualquiera que le pida’, como solicita Roma con Lucas 6:30. Roma ha promovido una fe ciega porque sabía que la verdad no estaba con ella, y porque nunca quiso que nadie la refutara viendo la luz de las evidencias. Deseó que la gente anduviera en las tinieblas de la fe ciega para poder engañarlos.
Y, desafiando las palabras en Daniel 7:25-26, en Daniel 7:27 Roma puso un imposible: que los santos gobernasen sobre los injustos. Eso lo hizo para gobernar sobre todos, pues la iglesia de Roma se hace llamar ‘santa’:
Daniel 7:27
Y que el reino, y el dominio y la majestad de los reinos debajo de todo el cielo, sea dado al pueblo de los santos del Altísimo, cuyo reino es reino eterno, y todos los dominios le servirán y obedecerán.
Pero en realidad, Roma se colocó a sí misma como la gran ramera que reina sobre los reyes de la tierra:
Apocalipsis 17:15
Me dijo también: Las aguas que has visto, donde la ramera se sienta, son pueblos, muchedumbres, naciones y lenguas.
Eso es exactamente lo que es ahora: una asociación de líderes de falsas religiones con fines de lucro, que esconden su fraude bajo la fachada de obras sociales y de caridad.
¿Acaso es caridad engañar a los pueblos para lucrar con la idolatría a imágenes y personajes?
Daniel 2:44 contradice Daniel 7:27.
Entonces, los justos no gobiernan a los injustos: los sobreviven.
Daniel 2:44
Y en los días de estos reyes, el Dios del cielo levantará un reino que no será jamás destruido, ni será el reino dejado a otro pueblo; desmenuzará y consumirá a todos estos reinos, pero él permanecerá para siempre.
"La religión que yo defiendo se llama justicia. █
Yo la encontraré cuando ella me encuentre y me creerá lo que cuento.
El Imperio romano ha traicionado a la humanidad inventando religiones para someterla. Todas las religiones institucionalizadas son falsas. Todos los libros sagrados de esas religiones contienen fraudes. Sin embargo, hay mensajes que tienen sentido. Y hay otros, faltantes, que pueden deducirse a partir de los legítimos mensajes de justicia. Daniel 12:1-13 — 'El príncipe que lucha por la justicia se levantará para recibir la bendición de Dios.' Proverbios 18:22 — 'La esposa es la bendición que Dios le da al hombre.' Levítico 21:14 — 'Él debe desposar una mujer virgen de su misma fe, porque ella es del mismo pueblo de él, el que será libertado cuando los justos se levanten.'
📚 ¿Qué es una religión institucionalizada? Una religión institucionalizada es cuando una creencia espiritual se transforma en una estructura de poder formal, diseñada para controlar personas. Deja de ser una búsqueda individual de la verdad o la justicia, y se convierte en un sistema dominado por jerarquías humanas, al servicio del poder político, económico o social. Ya no importa lo que es justo, verdadero o real. Lo único que importa es obedecer. Una religión institucionalizada incluye: Iglesias, sinagogas, mezquitas, templos. Líderes religiosos con poder (curas, pastores, rabinos, imanes, papas, etc.). Textos sagrados 'oficiales' manipulados y fraudulentos. Dogmas que no se pueden cuestionar. Reglas impuestas sobre la vida personal de las personas. Ritos y rituales obligatorios para poder 'pertenecer'. Es la forma en que el Imperio romano, y luego otros imperios, usaron la fe para someter a los pueblos. Convirtieron lo sagrado en negocio. Y la verdad, en herejía. Si todavía crees que obedecer a una religión es lo mismo que tener fe, te mintieron. Si todavía confías en sus libros, confías en los mismos que crucificaron la justicia. No es Dios quien habla en sus templos. Es Roma. Y Roma nunca dejó de hablar. Despierta. El que busca justicia no necesita permiso. Ni institución.
Ella me encontrará, la mujer virgen me creerá.
( https://ellameencontrara.com – https://lavirgenmecreera.com – https://shewillfind.me )
Este es el trigo en la Biblia que destruye la cizaña romana en la Biblia:
Apocalipsis 19:11
Entonces vi el cielo abierto, y había un caballo blanco; y el que lo montaba se llamaba Fiel y Verdadero, y con justicia juzga y hace la guerra.
Apocalipsis 19:19
Y vi a la bestia, y a los reyes de la tierra, y a sus ejércitos reunidos para hacer guerra contra el que estaba sentado en el caballo y contra su ejército.
Salmos 2:2-4
'Los reyes de la tierra se levantan, y los gobernantes consultan unidos contra el Señor y contra su ungido, diciendo:
'Rompamos sus ataduras y echemos de nosotros sus cuerdas.'
El que mora en los cielos se reirá; el Señor se burlará de ellos.'
Ahora, un poco de lógica básica: si el jinete lucha por la justicia, pero la bestia y los reyes de la tierra luchan contra este jinete, entonces la bestia y los reyes de la tierra están en contra de la justicia. Por lo tanto, representan el engaño de las falsas religiones que gobiernan con ellos.
La gran ramera de Babilonia, que es la iglesia falsa creada por Roma, se ha considerado a sí misma 'la esposa del ungido del Señor', pero los falsos profetas de esta organización que vende ídolos y palabras aduladoras no comparten los objetivos personales del ungido del Señor y de los verdaderos santos, porque los líderes impíos han elegido para sí mismos el camino de la idolatría, el celibato o la sacramentalización de matrimonios impíos a cambio de dinero. Sus sedes religiosas están llenas de ídolos, incluyendo falsos libros sagrados, ante los cuales se inclinan:
Isaías 2:8-11
8 Su tierra está llena de ídolos; se postran ante la obra de sus manos, ante lo que hicieron sus dedos.
9 El hombre se ha inclinado, y el hombre se ha humillado; por tanto, no los perdones.
10 Métete en la peña, escóndete en el polvo, ante la temible presencia del SEÑOR y la gloria de su majestad.
11 La altivez de los ojos del hombre será abatida, y la soberbia de los hombres será humillada; solo el SEÑOR será exaltado en aquel día.
Proverbios 19:14
Casa y riquezas son herencia de los padres, pero la mujer prudente es del SEÑOR.
Levítico 21:14
El sacerdote del SEÑOR no tomará por esposa a una viuda, ni a una divorciada, ni a una mujer impura, ni a una ramera; tomará por esposa a una virgen de su propio pueblo.
Apocalipsis 1:6
Y nos hizo reyes y sacerdotes para su Dios y Padre; a él sea la gloria y el dominio por los siglos de los siglos.
1 Corintios 11:7
La mujer es la gloria del hombre.
¿Qué significa en Apocalipsis que la bestia y los reyes de la tierra hacen la guerra al jinete del caballo blanco y su ejército?
El significado es claro, los líderes mundiales están mano a mano con los falsos profetas que son diseminadores de las religiones falsas que dominan entre los reinos de la tierra, por razones obvias, eso incluye el cristianismo, el Islam, etc. Estos gobernantes están en contra de la justicia. y la verdad, cuáles son los valores que defiende el jinete del caballo blanco y su ejército leal a Dios. Como es evidente, el engaño es parte de los falsos libros sagrados que estos cómplices defienden con la etiqueta 'Libros Autorizados de las Religiones Autorizadas', pero la única religión que defiendo es la justicia, defiendo el derecho de los justos a no ser engañados con engaños religiosos.
Apocalipsis 19:19 Entonces vi la bestia y los reyes de la tierra y sus ejércitos reunidos para hacer guerra contra el jinete del caballo y contra su ejército.
Apocalipsis 19:11 Entonces vi el cielo abierto, y he aquí un caballo blanco. El que estaba sentado en él se llamaba Fiel y Verdadero, y con justicia juzga y hace la guerra.
Ahora una lógica básica, si el jinete defiende la justicia, pero la bestia y los reyes de la tierra luchan contra este jinete, entonces la bestia y los reyes de la tierra están en contra de la justicia, por lo tanto defienden el engaño de las religiones falsas que gobiernan con ellos.
Esta es mi historia:
José, un joven criado en enseñanzas católicas, vivió una serie de acontecimientos marcados por relaciones complejas y manipulaciones. A los 19 años inició una relación con Mónica, una mujer posesiva y celosa. Aunque José sentía que debía terminar la relación, su formación religiosa lo llevó a intentar cambiarla con amor. Sin embargo, los celos de Mónica se intensificaron, especialmente hacia Sandra, una compañera de clase que le hacía insinuaciones a José.
Sandra comenzó a acosarlo en 1995 con llamadas telefónicas anónimas, en las que hacía ruidos con el teclado y colgaba.
En una de esas ocasiones, reveló que era ella quien llamaba, luego de que José le preguntara enojado en la última llamada: '¿Quién eres tú?'. Sandra lo llamó de inmediato, pero en esa llamada le dijo: 'José, ¿Quién soy yo?'. José, al reconocer su voz, le dijo: 'Tú eres Sandra', a lo que ella respondió: 'Ya sabes quién soy yo'. José evitó confrontarla. Durante esa época, Mónica, obsesionada con Sandra, amenazó a José con hacerle daño Sandra, lo que llevó a José a proteger a Sandra y prolongar su relación con Mónica, a pesar de su deseo de terminarla.
Finalmente, en 1996, José rompió con Mónica y decidió acercarse a Sandra, quien inicialmente había mostrado interés en él. Cuando José intentó hablar con ella sobre sus sentimientos, Sandra no le permitió explicarse, lo trató con palabras ofensivas y él no entendió la razón. José optó por distanciarse, pero en 1997 creyó tener la oportunidad de hablar con Sandra, esperando que ella le explicara su cambio de actitud y pudiera compartir los sentimientos que había mantenido callados. En su cumpleaños en julio, la llamó como lo había prometido un año antes, cuando aún eran amigos, algo que no pudo hacer en 1996 porque estaba con Mónica. En aquel entonces, solía creer que las promesas nunca debían romperse (Mateo 5:34-37), aunque ahora entiende que algunas promesas y juramentos pueden reconsiderarse si se hicieron por error o si la persona ya no los merece. Cuando terminó de saludarla y estaba a punto de colgar, Sandra suplicó desesperadamente: ''Espera, espera, ¿podemos vernos?'' Eso le hizo pensar que ella había recapacitado y que finalmente le explicaría su cambio de actitud, permitiéndole compartir los sentimientos que había guardado en silencio. Sin embargo, Sandra nunca le dio respuestas claras, manteniendo la intriga con actitudes evasivas y contraproducentes.
Ante esta actitud, José decidió no buscarla más. Fue entonces cuando comenzó el acoso telefónico constante. Las llamadas siguieron el mismo patrón que en 1995 y esta vez fueron dirigidas a la casa de su abuela paterna, donde vivía José. Él estaba convencido de que se trataba de Sandra, pues recientemente le había dado el número. Esas llamadas eran constantes, mañana, tarde, noche y madrugada, y se prolongaron durante meses. Cuando contestaba algún familiar, no colgaban, pero cuando contestaba José se oía el chasquido de las teclas antes de colgar.
José le pidió a su tía, la dueña de la línea telefónica, que solicitara a la compañía de teléfonos el registro de las llamadas entrantes. Él pensaba utilizar esa información como prueba para contactar a la familia de Sandra y manifestarle su preocupación por lo que ella pretendía conseguir con esa conducta. Sin embargo, su tía restó importancia a su argumento y se negó a ayudarlo. Curiosamente, nadie en la casa, ni su tía ni su abuela paterna, parecían indignarse por el hecho de que las llamadas se produjeran además en la madrugada, y no se molestaron en buscar cómo detenerlas ni identificar al responsable.
Esto tenía la extraña apariencia de una tortura orquestada. Incluso cuando José le pidió a su tía que desconectara el cable del teléfono por la noche para poder dormir, ella se negó, argumentando que uno de sus hijos, que vivía en Italia, podría llamar en cualquier momento (considerando la diferencia horaria de seis horas entre ambos países). Lo que hacía todo aún más extraño era la fijación de Mónica con Sandra, a pesar de que ni siquiera se conocían. Mónica no estudiaba en el instituto donde estaban matriculados José y Sandra, pero empezó a sentir celos de Sandra desde que encontró una carpeta con un proyecto grupal de José. La carpeta enumeraba los nombres de dos mujeres, incluida Sandra, pero por alguna extraña razón, Mónica se obsesionó solo con el nombre de Sandra.
Aunque José inicialmente ignoró las llamadas telefónicas de Sandra, con el tiempo cedió y volvió a contactar a Sandra, influenciado por las enseñanzas bíblicas que aconsejaban orar por quienes lo perseguían. Sin embargo, Sandra lo manipulaba emocionalmente, alternando entre insultos y peticiones para que él siguiera buscándola. Después de meses de este ciclo, José descubrió que todo era una trampa. Sandra lo acusó falsamente de acoso sexual, y como si eso no fuera suficientemente malo, Sandra envió a unos criminales a que golpearan a José.
Ese martes, sin que José lo supiera, Sandra ya le había tendido una trampa.
Unos días antes, José le había contado a su amigo Johan la situación que estaba viviendo con Sandra. Johan también encontró extraño su comportamiento y pensó que podría deberse a algún tipo de brujería por parte de Mónica. Ese martes, José había ido a visitar su antiguo barrio, donde había vivido en 1995, y se encontró por casualidad con Johan. Después de escuchar más detalles, Johan le aconsejó que se olvidara de Sandra y saliera a bailar a conocer a otras mujeres; tal vez encontraría a alguien que lo ayudara a olvidarla. A José le gustó la idea.
Entonces tomaron un autobús al centro de Lima para ir a una discoteca. Por coincidencia la ruta pasaba por el instituto IDAT. Como estaban a una cuadra del IDAT, a José de repente se le ocurrió bajar un momento a pagar una clase de sábado a la que se había apuntado. Pudo ahorrar algo de dinero vendiendo su computadora y trabajando durante una semana en un almacén. Sin embargo, tuvo que renunciar porque explotaban a los empleados obligándolos a trabajar 16 horas diarias mientras que solo declaraban 12, y si se negaban a terminar la semana, los amenazaban con no pagarles nada.
José se volvió hacia Johan y le dijo: 'Estudio aquí los sábados. Ya que estamos de paso, bajemos un momento, pago mi clase y luego seguimos camino a la discoteca'.
Tan pronto como José pisó la acera, antes incluso de cruzar la calle, se quedó atónito al ver a Sandra allí, parada en la esquina del instituto. Incrédulo, le dijo a Johan: 'Johan, no lo puedo creer, Sandra está aquí. Es la chica de la que te hablé, la que ha estado actuando tan extraño. Espérame aquí, le preguntaré si recibió la carta donde le advertí sobre las amenazas de Mónica en su contra, y tal vez finalmente pueda explicarme qué le pasa y qué quiere de mí con todas estas llamadas'.
Johan esperó mientras José se acercaba. Pero apenas había empezado a hablar: 'Sandra, ¿has visto mis cartas? ¿Puedes explicarme finalmente qué te pasa?' Cuando Sandra, sin decir palabra, hizo un gesto con la mano. Fue una señal. Entonces aparecieron tres matones, escondidos en diferentes lugares: uno en medio de la calle, otro detrás de Sandra y el tercero detrás de José.
El que estaba detrás de Sandra se acercó y le dijo: 'Entonces, ¿eres tú el acosador sexual que molesta a mi prima?'
José, desconcertado, respondió: '¿Qué? ¿Yo, un acosador? Al contrario, ¡es ella quien me acosa! Si lees la carta, verás que sólo intento entender por qué me sigue llamando'.
Antes de que pudiera reaccionar, uno de los matones lo agarró por el cuello por detrás y lo arrojó violentamente al suelo. Luego, junto con el que decía ser primo de Sandra, comenzaron a patearlo. Mientras tanto, el tercer matón lo registraba, intentando robarle. Eran tres contra uno y José yacía indefenso en el suelo.
Afortunadamente, su amigo Johan intervino en la pelea, permitiendo que José volviera a levantarse. Pero el tercer atacante tomó piedras y las arrojó contra José y Johan.
El ataque sólo se detuvo cuando intervino un policía de tránsito. El policía se volvió hacia Sandra y le dijo: 'Si te está acosando, entonces presenta una denuncia'.
Sandra, visiblemente nerviosa, se alejó rápidamente, sabiendo muy bien que su acusación era falsa.
José, aunque profundamente traicionado, no presentó denuncia. No tenía pruebas de los meses de acoso que había sufrido por parte de Sandra. Pero más allá del shock de la traición, una pregunta lo perseguía:
'¿Cómo pudo haber planeado esta emboscada, si yo nunca vengo aquí los martes por la noche? Sólo vengo los sábados por la mañana para mis clases'.
Esto generó en él una duda aterradora: ¿y si Sandra no era sólo una mujer, sino una bruja con poderes sobrenaturales?
Estos hechos dejaron una profunda huella en José, quien busca justicia y desenmascarar a quienes lo manipularon. Además, busca desbaratar los consejos de la Biblia, como 'oren por quienes los insultan', porque al seguir ese consejo, cayó en la trampa de Sandra.
El testimonio de Jose.
Soy José Carlos Galindo Hinostroza, el autor del blog: https://lavirgenmecreera.com,
https://ovni03.blogspot.com y otros blogs.
Nací en Perú, esa foto es mía, es de 1997, tenía 22 años, en ese tiempo estaba enredado en las intrigas de Sandra Elizabeth, una excompañera del instituto IDAT, estaba confundido sobre lo que le pasaba (Ella me acosó de una manera muy compleja y extensa para narrar en esta imagen, pero lo narro en la parte inferior de este blog: ovni03.blogspot.com y en este video:
No descarté la posibilidad de que Mónica Nieves, mi exnovia, le hubiera hecho alguna brujería.
Al buscar respuestas en la Biblia, leí en Mateo 5:
' Oren por quien los insulta,'
Y en esos días, Sandra me insultaba mientras me decía que no sabía qué le pasaba, que quería seguir siendo mi amiga y que debía seguir llamándola y buscándola una y otra vez, y así fue durante cinco meses. En resumen, Sandra fingió estar poseída por algo para mantenerme confundido. Las mentiras de la Biblia me hicieron creer que las personas buenas pueden comportarse mal por culpa de un espíritu maligno, por eso el consejo de orar por ella no me pareció tan absurdo, porque antes Sandra fingía ser amiga, y caí en su engaño.
Los ladrones suelen usar la estrategia de fingir buenas intenciones: Para robar en tiendas fingen ser clientes, para pedir diezmos fingen predicar la palabra de Dios, pero predican la de Roma, etc. etc. Sandra Elizabeth fingió ser amiga, luego fingió ser una amiga en problemas buscando mi ayuda, pero todo era para calumniarme y emboscarme con tres delincuentes, seguramente por despecho porque un año antes rechacé sus insinuaciones porque estaba enamorado de Mónica Nieves, a quien fui fiel. Pero Mónica no confiaba en mi fidelidad y amenazó con matar a Sandra Elizabeth, por lo que terminé con Mónica lentamente, en ocho meses, para que no creyera que era por Sandra. Pero así me pagó Sandra Elizabeth, con calumnias. Me acusó falsamente de acosarla sexualmente y, con ese pretexto, ordenó a tres delincuentes que me golpearan, todo esto frente a ella.
Narro todo esto en mi blog y en mis videos de Youtube:
No deseo que otros justos pasen por experiencias como la mía, por eso he creado lo que estás leyendo. Sé que esto irritará a los injustos como Sandra, pero la verdad es como el verdadero evangelio, y solo favorece a los justos.
La maldad de la familia de José eclipsa la maldad de Sandra:
José sufrió una traición devastadora por parte de su propia familia, que no solo se negó a ayudarlo a detener el acoso de Sandra, sino que además lo acusó falsamente de tener una enfermedad mental. Sus propios familiares usaron estas acusaciones como pretexto para secuestrarlo y torturarlo, enviándolo en dos ocasiones a centros para enfermos mentales y una tercera vez a un hospital.
Todo comenzó cuando José leyó Éxodo 20:5 y dejó de ser católico. Desde ese momento, se indignó con los dogmas de la Iglesia y comenzó a protestar por su cuenta contra sus doctrinas, además de aconsejar a sus familiares que dejaran de rezar a imágenes. También les comentó que estaba rezando por una amiga (Sandra), quien aparentemente estaba embrujada o poseída. José estaba bajo estrés debido al acoso, pero sus familiares no toleraron que ejerciera su libertad de expresión religiosa. Como resultado, destruyeron su vida laboral, su salud y su reputación, encerrándolo en centros para enfermos mentales donde le administraron sedantes.
No solo lo internaron en contra de su voluntad, sino que, después de su liberación, lo obligaron a seguir tomando medicamentos psiquiátricos bajo amenazas de nuevos encierros. Luchó por liberarse de esas ataduras, y durante los últimos dos años de esa injusticia, con su carrera profesional como programador destruida, se vio obligado a trabajar sin salario en el restaurante de un tío que traicionó su confianza. José descubrió en 2007 que este tío le hacía poner pastillas psiquiátricas en su almuerzo sin su conocimiento. Fue gracias a la ayuda de una empleada de cocina, Lidia, que logró descubrir la verdad.
Desde 1998 hasta 2007, José perdió prácticamente diez años de su juventud por culpa de familiares traidores. En retrospectiva, se dio cuenta de que su error fue defender la Biblia para negar el catolicismo, ya que sus familiares nunca le permitieron leerla. Ellos cometieron esta injusticia porque sabían que él no tenía recursos económicos para defenderse. Cuando finalmente logró liberarse de la medicación forzada, creyó que había conseguido el respeto de sus parientes. Sus tíos y primos maternos incluso le ofrecieron empleo, pero años después lo traicionaron nuevamente con un trato hostil que lo obligó a renunciar. Esto le hizo pensar que nunca debió haberlos perdonado, ya que sus malas intenciones quedaron en evidencia.
A partir de ese momento, decidió volver a estudiar la Biblia, y en 2017 comenzó a notar sus contradicciones. Poco a poco entendió por qué Dios había permitido que sus familiares le impidieran defenderla en su juventud. Descubrió las inconsistencias bíblicas y comenzó a denunciarlas en sus blogs, donde también relató la historia de su fe y el sufrimiento que padeció a manos de Sandra y, sobre todo, de sus propios familiares.
Por este motivo, su madre intentó secuestrarlo nuevamente en diciembre de 2018 con la ayuda de malos policías y un psiquiatra que emitió un certificado falso. Lo acusaron de ser un 'peligroso esquizofrénico' para encerrarlo de nuevo, pero el intento fracasó porque él no estaba en casa. Hubo testigos del hecho y audios que José presentó como pruebas ante las autoridades peruanas en su denuncia, la cual fue rechazada.
Su familia sabía perfectamente que él no estaba loco: tenía un trabajo estable, un hijo y a la madre de su hijo a quien cuidar. Sin embargo, aun conociendo la verdad, intentaron secuestrarlo con la misma calumnia de antaño. Su propia madre y otros familiares fanáticos católicos lideraron el intento. Aunque su denuncia fue ignorada por el Ministerio, José expone estas pruebas en sus blogs, dejando en claro que la maldad de su familia eclipsa incluso la de Sandra.
Aquí está la evidencia de los secuestros utilizando la calumnia de los traidores:
'Este hombre es un esquizofrénico que necesita urgentemente tratamiento psiquiátrico y medicación de por vida.'
Yo he sido programador de computadoras, me gusta la lógica, en Turbo Pascal creé un programa capaz de producir fórmulas básicas de algebra al azar, parecidas a la fórmula de abajo. En siguiente documento en .DOCX puedes descargar el código del programa, esto es prueba de que no soy estúpido, por eso las conclusiones de mi investigación deben ser tomadas en serio. https://ntiend.me/wp-content/uploads/2024/12/math21-progam-code-in-turbo-pascal-bestiadn-dot-com.pdf
Si H/5=2.681 entonces H=13.405
"Cupido es condenado al infierno junto con los otros dioses paganos (Los ángeles caídos por su rebelión contra la justicia enviados al castigo eterno) █
Citar estos pasajes no significa defender toda la Biblia. Si 1 Juan 5:19 dice que ‘el mundo entero está bajo el poder del maligno’, pero los gobernantes juran sobre la Biblia, entonces el Diablo gobierna con ellos. Si el Diablo gobierna con ellos, el fraude también gobierna con ellos. Por lo tanto, la Biblia contiene parte de ese fraude, camuflado entre verdades. Al conectar esas verdades, podemos exponer sus engaños. Las personas justas necesitan conocer estas verdades para que, si han sido engañadas por mentiras añadidas a la Biblia u otros libros similares, puedan liberarse de ellas.
Daniel 12:7 Y oí al varón vestido de lino, que estaba sobre las aguas del río, el cual alzó su diestra y su siniestra al cielo, y juró por el que vive por los siglos, que será por tiempo, tiempos, y la mitad de un tiempo. Y cuando se acabe la dispersión del poder del pueblo santo, todas estas cosas serán cumplidas.
Considerando que ‘Diablo’ significa ‘Calumniador’, es natural esperar que los perseguidores romanos, al ser los adversarios de los santos, hayan dado luego falso testimonio sobre los santos y sus mensajes. Así, ellos mismos son el Diablo, y no un ente intangible que entra y sale de las personas, como nos hicieron creer precisamente con pasajes como Lucas 22:3 (‘Entonces Satanás entró en Judas…’), Marcos 5:12-13 (los demonios entrando en los cerdos) y Juan 13:27 (‘Después del bocado, Satanás entró en él’).
Este es mi propósito: ayudar a las personas justas a no desperdiciar su poder creyendo en las mentiras de impostores que han adulterado el mensaje original, el cual nunca pidió a nadie arrodillarse ante algo ni rezar a algo que alguna vez haya sido visible.
No es casualidad que en esta imagen, promovida por la Iglesia Romana, Cupido aparezca junto a otros dioses paganos. Han dado los nombres de los verdaderos santos a estos dioses falsos, pero mira cómo visten estos hombres y cómo llevan el cabello largo. Todo esto va en contra de la fidelidad a las leyes de Dios, porque es una señal de rebelión, una señal de los ángeles rebeldes (Deuteronomio 22:5).
La serpiente, el diablo o Satanás (el calumniador) en el infierno (Isaías 66:24, Marcos 9:44). Mateo 25:41: “Entonces dirá también a los de su izquierda: ‘Apartaos de mí, malditos, al fuego eterno que ha sido preparado para el diablo y sus ángeles’.” El infierno: el fuego eterno preparado para la serpiente y sus ángeles (Apocalipsis 12:7-12), por haber combinado verdades con herejías en la Biblia, el Corán, la Torá y por haber creado falsos evangelios prohibidos que llamaron apócrifos, para darle credibilidad a mentiras en los falsos libros sagrados, todo esto en rebelión contra la justicia.
Libro de Enoc 95:6: “¡Desgracia para ustedes, falsos testigos y para quienes pesan el precio de la injusticia, porque perecerán repentinamente!” Libro de Enoc 95:7: “¡Desgracia para ustedes, injustos que persiguen a los justos, porque ustedes mismos serán entregados y perseguidos a causa de esa injusticia, y el peso de su carga caerá sobre ustedes!” Proverbios 11:8: “El justo será librado de la tribulación, y el injusto entrará en lugar suyo.” Proverbios 16:4: “Todas las cosas ha hecho Jehová para sí mismo, y aun al impío para el día malo.”
Libro de Enoc 94:10: “Injustos, les digo a ustedes que quién los ha creado los derrocará; sobre la ruina de ustedes Dios no tendrá misericordia, por el contrario, Dios se alegrará de la destrucción de ustedes.” Satanás y sus ángeles en el infierno: la muerte segunda. Se lo merecen por mentir contra Cristo y sus fieles discípulos, acusándolos de ser los autores de las blasfemias de Roma en la Biblia, como el amor al diablo (el enemigo).
Isaías 66:24: “Y saldrán, y verán los cadáveres de los hombres que se rebelaron contra mí; porque su gusano nunca morirá, ni su fuego se apagará, y serán abominables a todo hombre.” Marcos 9:44: “Donde el gusano de ellos no muere, y el fuego nunca se apaga.” Apocalipsis 20:14: “Y la muerte y el Hades fueron arrojados al lago de fuego. Esta es la muerte segunda: el lago de fuego.”
Palabra de Satanás: 'Ovejas, sigan mi ejemplo, soy tu pan y tu vino, y cuando venga un lobo, díganle, soy tu pan y tu vino, amo a mi enemigo y se lo doy a él.'
El falso profeta: 'Dios es celoso, pero no si rezas a las criaturas que yo te indique.'
Palabra de Satanás: 'Bienaventurados los que tienen hambre y sed de justicia, siempre que olviden el ojo por ojo y amen al enemigo... de la justicia'.
Palabra de Satanás (Zeus): ‘Te confieso que mis sacerdotes no aman el matrimonio; lo usan como carnada, porque juraron celibato para cazar en silencio los frutos frescos de esas uniones.’
Servir a Dios no es callar ante los lobos: es exponerlos y hacerlos caer por justicia.
En muchos casos, el imperio destruyó los mensajes más incómodos al sustituirlos por versiones moderadas. Pero la verdad no puede ser destruida, porque la historia es la misma aunque te cuenten una historia falsa.
Cuando el ídolo del falso profeta derrama lágrimas de sangre, es la señal de que la caja está vacía y necesita más ofrendas. Mientas exige dinero, sigue pervirtiendo el mensaje: 'Dios perdona todo, incluso a los que derraman sangre inocente. Pero si osas cuestionar mi palabra, jamás serás perdonado.'
Dios dice ‘no te inclines ante imágenes’—el falso profeta dice ‘ignora a Dios, escúchame y trae dinero.’
Palabra de Satanás: 'Si clamas por lo robado, serás acusado de ser malvado con el ladrón; si bendices al ladrón, serás canonizado por amar al que tiene hambre y sed... de robar.'
El falso profeta hace concesiones para no perder seguidores; el verdadero profeta no cede ni una letra de la justicia.
Si te gustan estas frases te gustaría visitar mi sitio web: https://mutilitarios.blogspot.com/p/ideas.html
Para ver una lista de mis videos y publicaciones más relevantes en más de 24 idiomas, filtrando la lista por idioma, visita esta página: https://mutilitarios.blogspot.com/p/explorador-de-publicaciones-en-blogs-de.html
War of the words: Gabriel faces Lucifer (the sun god). https://neveraging.one/2025/01/02/war-of-the-words-gabriel-faces-lucifer-the-sun-god/
Las entrañas de la maldad - El fondo de la maldad: La maldad de los perseguidores romanos: además de matar a los cristianos ocultaron y falsificaron sus mensajes, allí tienes sus calumnias, en la Biblia están, contiene mentiras que Roma ha sacramentado… https://ntiend.me/2023/05/23/las-entranas-de-la-maldad-el-fondo-de-la-maldad-la-maldad-de-los-perseguidores-romanos-ademas-de-matar-a-los-cristianos-ocultaron-y-falsificaron-sus-mensajes-alli-tienes-sus-calumnias-en-l/
Palabra de Satanás: '¿Te duele la injusticia? Ven, carga mi imagen; arrodíllate a sus pies y pide milagros. Así te vuelvo devoto y mudo, mientras mis siervos gobiernan en medio de la injusticia de mi reino.' No lo vas a creer hasta que lo analices. La tradición repite; la conciencia transforma."
Y Satanás le dijo al santo: ¿Quién ese hombre que se ha osado a desobedecer mis palabras y a no adorarme ni a mi ni a mi imagen, y por qué é...
El poder del ojo por ojo, es superior a la justicia ciega, a Babilonia, la condenada prostituta
La ley del ojo por ojo - haciendo joda contra los falsos testigos de Jehová
El Diablo dijo lo que Cristo no dijo jamás, pero lo ha calumniado en boca de los romanos.
Deuteronomio 19:20 Y los que quedaren oirán y temerán, y no volverán a hacer más una maldad semejante en medio de ti. 21 Y no le compadecerás; vida por vida, ojo por ojo, diente por diente, mano por mano, pie por pie. (Diablo o Satanás significa "El calumniador", fueron ellos y no un ser imaginario, no es que "El diablo los poseyó").
https://haciendojoda.blogspot.com/2023/12/ellos-creen-que-nos-burlamos-de-ellos.html
En Apocalipsis 6:10 no existe amor a los enemigos porque revela que Babilonia (Roma) ha falsificado las palabras de los santos. – «La pena de muerte» vs. «Ama a tu enemigo», El Diablo: Ama a tu enemigo, Yo: «No lo haré porque esa no es palabra de Dios sino de su enemigo el Diablo que lo calumnió». (A= Salmos 22) + (B=2 Macabeos 7) = (C=Salmos 82:6-7) C: Su sangre no fue en vano, ni en rebelión contra la verdadera palabra de Dios (Isaías 66:17, Levítico 11) ¡lo cual mediante calumnias fue negado por los romanos en su Biblia (Mateo 15:11)!
Apocalipsis 12:9 Y fue lanzado fuera el gran dragón, la serpiente antigua, que se llama diablo y Satanás, el cual engaña al mundo entero; fue arrojado a la tierra, y sus ángeles fueron arrojados con él.
Apocalipsis 12:10 Entonces oí una gran voz en el cielo, que decía: Ahora ha venido la salvación, el poder, y el reino de nuestro Dios, y la autoridad de su Cristo; porque ha sido lanzado fuera el acusador de nuestros hermanos, el que los acusaba delante de nuestro Dios día y noche.